donderdag 30 april 2009

Eva en vervelen?

Gisteravond kwam Eva met de vraag: "hoe noemt zo'n zwarte vlek waar je moet kijken om te zeggen wat je ziet".
Ik wist het niet direct.
Wat blijkt: Eva was bezig met alle soorten spelletjes op te zoeken en uit te printen, voor het geval ze nog een keer ziek is, en zich dan moet bezighouden.  
5 blaadjes: met woorzoeker, kruiswoordpuzzel, rekenoefeningen, enz.
(Die zwarte vlek is de rorschachtest) 
Verder is Eva van plan om Frans te leren.  Ze is nu bezig via google-vertaler woordjes op te zoeken, die ze noteert en dan van buiten leert.  Helaas is dat programma niet altijd betrouwbaar. Eva hebben we dus aangeraden altijd "ik ben", "wij zijn" enz. op te zoeken ivp dat apart.  Ook woorden die in het Nederlands apart staan, maar in het Frans 2 woorden nodig hebben, worden automatisch in het Engels vertaald: vb "beetje": krijg je bit, terwijl dat un peu is.  Als je "een beetje" intikt krijg je wel "un peu".  Nu, voor ons een kleintje om haar woordjes na te zien en dan het juiste te zeggen.   
België is (nog altijd) een 2-talig land, vanaf 10 jaar krijg je les in de andere landstaal.  (voor de puristen: ja, er zijn de duitstaligen, en er is Brussel waar een apart statuut is)

maandag 27 april 2009

Leuke reacties van de kinderen (voor mij dan)

Wie de laatste dagen Francky's weblog las, weet wel dat we bezig zijn met de huisvestingsproblemen van meme en pepe.  En dat vreet energie van ons beiden. Gisteravond verzuchtte ik aan Jasper (na een korte uiteenzetting waarover het gaat), ik wou dat alles achter de rug was.  Hij dan: dan zal je nooit meer rugpijn hebben.  Ik, niet het eerste moment begrijpend wat hij zei: ja mama, achter de rug.  Inderdaad.
Morgen komt ons kuisvrouwtje weer (zucht).  Deze keer ben ik er alleen mee (dubbelzucht).  De laatste drie weken was Eva erbij, eerst 2 weken paasvakantie, vorige week wegens 2 dagen ziekjes. (Jasper zoals al eerder aangegeven is dan onzichtbaar)
Nu heb ik Eva juist gevraagd of ze morgenochtend ziek wil zijn, zodat ik niet alleen ben met haar. 
Een volmondig en hoofdschuddend NEEN was het antwoord.
Het leuke is dat Eva en ik overeenkomen over het feit dat ze enorm op de zenuwen werkt, voor mij,  en stomvervelend is, voor Eva.
(De realiteit is natuurlijk genuanceerder, en ze kan zeer goed poetsen)

dinsdag 21 april 2009

Onzichtbaar zijn

Tja, dit bericht maar omdat ik emotioneel heel veel verwerkt heb vandaag. Het doet er niet toe waarover.  Daarover gepraat met wie het aangaat.
Waarom ik zelf soms onzichtbaar wil zijn: dan moet ik mij emotioneel  niets meer aantrekken.
Soms ben ik jaloers op Jasper, eerlijk waar, en waarom, omdat hij de kans krijgt om zich terug te trekken en gewoon zichzelf kan zijn.
Gelukkig het meeste kunnen ventileren bij Francky.

maandag 20 april 2009

Zichtbaar zijn

Geloof het of niet, er zijn nog altijd mensen die moeite hebben om te geloven dat wij een zoon hebben.  Waarom?  Hij komt bijna nooit buiten.
Je kan bestaan in die mate dat zelfs buren niet weten dat je bestaat.
Wat Eva doet, en wat ze gedaan heeft, kan je zowat altijd lezen op Francky's weblog.
Jasper is, behalve in school dan, bijna nooit te zien in wat we dan maar de buitenwereld noemen.
2 weken paasvakantie.  Hij was bijna altijd te vinden in zijn kamer, aan de computer. Dat is zijn manier om stoom af te laten van die moeilijke "buitenwereld".  
Komen er hier dan andere kinderen, voor Eva, dan zal hij zich nog een keer extra terugtrekken in zijn kamer. 
Jasper heeft enorm veel nood aan privacy.

zaterdag 18 april 2009

Vervelen?

Dat is iets wat Eva regelmatig gezegd heeft in de paasvakantie, die jammer genoeg na het weekend weer voorbij is.

Ik heb bijgehouden wat Eva gedaan heeft. Het volgende geef ik dus ook mee aan haar juf, maandag.
- Vorige week maandag en woensdag: geholpen met neefje Michiel. Ik kan echt niet rap bewegen met die knie van mij. Eva was daarbij een hele grote hulp.
- ze heeft een go-cart gekregen (verder daarover zie Francky's weblog)
- nav daarvan wil ze toch leren echt fietsen. Deze zomer. In afwachting zit ze elke avond op de home-trainer, met een flesje plat water
- 2x een vogeltje begraven. Ja, de lieve Streep blijft een (gecastreerde) kater, want zijn jachtinstinct is absoluut niet verdwenen.
- het leukste voor ons: ze verveelt zich, en dan ruimt Eva op, of zoals gisteren, dan begint ze af te wassen.

Heeft Eva een leuke vakantie gehad?
Ik weet het niet, ik kan niet in haar hoofd kijken. Maar wij alvast zeer zeker met haar!!
Dit weet ik wel: Eva is zeer goed bezig.

dinsdag 14 april 2009

Verder doen zoals we bezig zijn

Vandaag was de thuisbegeleider van Jasper er nog een keer.  Is er een probleem?  Tja, dat Jasper voor zichzelf hogere punten wil op zijn rapport.  Hij en de thuisbegeleider hebben zijn paasrapport geanaliseerd tot en met, en er is geen lijn in te trekken.   het was niet schitterend, maar wel goed.
Wat voor ons veel belangrijker is: de thuisbegeleider zei: Jasper ziet er goed uit.  
En het is ook zo: Jasper voelt zich momenteel goed in zijn vel.  Dat was ook te merken in het paasweekend, zaterdagavond bij meme (hij kon zijn verveling goed verbergen), en zondag bij oma, is hij pas beginnen zuchten van ik wil naar huis na 3 uur.  Hij heeft het dan nog een uurtje volgehouden.
Ivm hem is het gewoon afwachten of het nieuwe decreet er doorkomt (dat de school kan bepalen wie extra begeleidingsuren nodig heeft) voor de verkiezingen.  Als het zo mocht zijn, voorzien we nog weinig problemen tot het einde van de middelbare school.
Is het zo niet, dan hebben we nog 2 jaar steun achter de hand. 
Naar het gewoon onderwijs gaan is voor Jasper zeer belastend ivm al het  sociale dat er bij komt kijken.  Voor hem zou het zeer moeilijk zijn er nog activiteiten bij te nemen.  Om hem toch een keer van zijn computer weg te krijgen hebben we gezegd: elke dag (als het een beetje mooi weer is) een keer naar buiten: blokje rond wandelen, of fietsen.  En daaraan houdt hij zich, of wat dacht je.
Goed voor Eva dat hier regelmatig kinderen uit de buurt over de vloer komen.  Voor Jasper daarentegen, betekent dat extra drukte.  Op die momenten blijft hij nog liever op zijn kamer dan eens goeiendag te zeggen.

maandag 6 april 2009

Niet echt gerust

Jongste neefje was hier vandaag, en zonder Eva had ik het lichamelijk niet getrokken.  Mijn knie is dan wel iets beter, maar zeker nog niet in die mate dat ik een beweelijk jongentje van 4 jaar in de gaten kan houden.  Met hem heb je argusorgen nodig.  En daarover beschik ik niet.
Ik heb wel meer geduld dan de rest van het gezin  hier om hem bezig te houden.  Aardappelen schillen, leuk, dan smijt hij die in het water.  Eitjes roeren (samen met Eva), ook leuk.  
Grote  lichamelijke inspanning voor mij: vanmiddag gereden naar een speelpleintje in de buurt.  Ik kon niet veel meer dan hem in de gaten houden, en roepen als hij iets deed wat niet mocht.

Nog een grote pluim voor Eva trouwens, die met hem kleutercomputerspelletjes gespeeld heeft, om mij te ontlasten.

Nu, dat was maar lichamelijk.  Wat mij meer verontrust, en waar ik echt niet veel over kan zeggen, omdat het misschien iets lichamelijks kan zijn, maar toch: jongste neefje zal nog grote zorgen vergen.  Oudste neefje misschien ook, maar dat is dan weer een ander verhaal.
Middelste neefje, dat is gewoon een driftkop bij momenten.

Kijk, je hebt je eigen 2 kinderen, en wat je noemt vergelijkingsmateriaal, in die zin dat we echt wel leeftijdsgenootjes kennen van allebei.  We zien wat we zien.  En ik hoop echt dat we verkeerd zien en dat alles veel verbetert met uitgroeien.  We hadden een paar jaar geleden ook nooit gedacht dat onze 2 staan waar ze nu staan.  Maar ivm met familie is het zeer delicaat je eventuele vermoedens uit te spreken.

Deze morgen nog in de supermarkt (met neefje mee) een kennis tegengekomen met een ASS-zoon van nu 17; laatste jaar middelbaar, zal nog een specialisatiejaar doen.  Het gaat goed met hem.
Conclusie van ons gesprek was: begaafde ASS-ers: als het van jongsaf geweten is, met begeleiding, en vooral, met zeer veel inspanning en begrip van de ouders: dan geraken ze er wel.

Ik spreek hier gewoon voor ons, natuurlijk. 


vrijdag 3 april 2009

Als mama van huis is, danst de kat

Francky was naar de karate.  Ik was aan het denken wat gaan we morgen eten, en daarom nog eventjes naar de slager hier in de buurt gefietst, gewoon, om vlees te halen.  Ik ben misschien 10  minuten, ten langste een kwartier weggeweest?
Toen ik thuis kwam,  stond Jasper aan de voordeur.  "Mama, niet schrikken, Eva is aan het stofzuigen".
En waarom was Eva aan het stofzuigen: onze Streep had een vogel gevangen en mee naar binnen gebracht, en daarmee de veren.
Nu, geschrokken was ik wel, ik was zeer blij dat die vogel tenminste was gaan vliegen.  
Doet onmiddellijk denken aan die keer van Bruno, met de veren doorheen heel het huis. Er is maar één iets waar ik echt allergisch aan ben, en dat zijn vogelveren.  Daar mag ik niet direct mee in contact komen. (ik ben ook zeer kwetsbaar ivm insectenbeten)
Nu alles op een rij zetten wat Eva gezegd heeft: Streepje had iets in zijn mondje. het was een vogel. Ik heb jasper gevraagd om Streep af te leiden, en ik heb handschoenen (die van de kuisvrouw dus) aangedaan om de vogel af te pakken.   Ik heb de vogel gepakt en nog in het tuinhuis gezet, met een beetje water en hij is weer weggevlogen.  
Mocht de vogel verzorging nodig hebben,  Eva zou dat direct doen.  
Ik heb nog een borstel gepakt en de rest van de pluimen samengeveegd en Eva die laten opzuigen.
Eva is heel goed bezig.  Volgens haar laatste rapport is ze nu slechts maar één jaar achter in  het taal onderwijs.