zondag 14 december 2014

Even tussenuit !

De dochter verblijft momenteel in het stedelijk ziekenhuis ter observatie.
De pillen die zij nam voor haar psychose deden hun werk niet meer.
Daarom wou de psychiater haar enige tijd opnemen om haar te observeren en waar nodig bij te sturen en andere medicatie voor te schrijven.
Toen ik haar gisteren bezocht was ze suf en moe.
Een spuitje tegen angstaanvallen en deprimerende gedachten deed duidelijk haar werk.
Nu afwachten wat er verder uit de bus zal komen.

woensdag 3 december 2014

Heel voorzichtig optimistisch


Wat ons dochter betreft, ben ik wel voorzichtig optimistisch, Ze begint zich echt te uiten, Onbeholpen mss, maar toch,

En voor wie dit zou lezen, neen wij hebben niet de intentie om Eva om te draaien naar een niet autistische wereld
Letterlijk kan haar veel kwalijk genomen worden,

Maar zoals veel met autisme, eerst voelen en dan oordelen?  Dat moet zij voor zichzelf maar oordelen

En astrologie, is, hoe goed bedoeld ook van mijn familie, niet de oplossing

maandag 24 november 2014

Dit is zeer erg, erg moeilijk voor mij, haar moeder

Voor eva nu uitkijken dat 
ze normaal gezien volgend jaar december meerderjarig wordt

Of dat zal lukken???

Alvast over fiancien een vraag,

Zelfstandig zijn ook een vraag,

vrijdag 14 november 2014

Vermist bis

Ja hoor tis nu weer de moeder om gewoon te zeggen dat ze haar beha's miste
Woeha

En dan maar boos zijn op ons omdat zij wat verkeerd doet,

Dit na om het mooi te formuleren "wij zelf haar niet meer kunnen vertrouwen" en alle cash geld in huis moest verstopt worden,

En zijzelf dan maar zich afvragen: ik heb dat niet willen zeggen omdat jullie zouden boos worden,
Wacht dacht je,  verdwijnen doe, beha's niet zomaar, zeker niet als ze nooit meer in de was terechtkomen

Grrr


Greet

maandag 3 november 2014

vermist !

Ik hoor de voordeur dichtvallen.
Iemand verlaat ons huis.
Half zeven in de morgen,
Wel wat vroeg maar niet uitzonderlijk
De zoon moet dikwijls vroeg weg naar zijn trein.

Ik sta op en ga haar wakker maken.
Zodat ze tijdig bij haar schoolbus zal geraken.
Kloppen op de deur,
deur openen,
de kamer is leeg.

donderdag 23 oktober 2014

Woeha

Dit is dus van greet, voor alle duidelijkheid,

Wat ons dochter betreft, waar nog terecht??

Geen vragen wat mij  betreft, Vanavond zeer duidelijk gemaakt aan haar vader, hoe zij kan bestaan
Zij was een deel van haar kamer aan het schilderen, en vader mocht het niet zien,
en ik kan dit weer moeilijk weergeven

 heb ik haar gehad?  toch op taalvlak Papa mag niet naar boven komen Maar ze had ook niet gezegd dat ik dat niet mocht vertellen  En ondertussen bellen naar een zgz vriendin

Ja dat is ook weer moeilijk
Een ding is heel erg zeker voor mij en hoop ik ook voor francky, volgende week is herfstvakantie
De zoon thuis, dat is gewoon gezond verstand in huis,

Hij wordt niet verondersteld te moeten ingrijpen bij zijn zus

Maar dat hij er gewoon is, met zijn zo logisch aan de andere kant van dat ass, verstand
Soit dat hij er letterlijk is helpt gewoon

Is dit weer een moeilijke blog?

Wel neem ons dochter over
Aan ons ligt alleen het feit dat wij ons dochter gelukkig willen zien

Ongelukkig geformuleerd? neem het nog meer over, Ik kan dit zeggen vanavond gelukkiger met onze katten dan met onze dochter, En neen ik was niet alleen,

vrijdag 17 oktober 2014

Medicatie

In 2011 toen dochter 13 jaar was kreeg ze last van psychoseaanvallen.
Na een lange opname in de kliniek in Brugge en de aangepaste medicatie was alles weer onder controle bij haar.

Nu zijn we 2014 en is ze bijna 17,
In drie jaar tijd is ze veel veranderd op gebied van uiterlijk en manier van denken en leven.
Da's logisch niet ? Geen enkele 17 jarige is zoals ze was op haar 13de,
Wat niet veranderd was in die jaren was haar medicatie.
Steeds dezelfde pillen al dan niet wat zwaarder,
De medicatie is als het ware een routineklus voor huisarts of psychiater.
Je gaat bij hen op visite en zegt langs je neus weg dat de pillen bijna op zijn.
Zonder vragen of welke opmerking dan ook schrijven ze een nieuwe lading voor.
Daarmee is voor hen de kous af.

Dinsdag hebben we na enkele telefoontjes toch nog eens bij haar huidige psychiater kunnen langs gaan. Meestal gaat ze bij één van zijn psychologen, maar ik  had mijn vragen.
Dus ging ik eerst binnen vooraleer hij haar kon zien.
Na één en ander verteld te hebben over haar stemmingswisselingen en de pillen die ze nog steeds neemt vond hij dat het inderdaad tijd is om dat eens te herzien.
De dag er op is ze begonnen met haar nieuwe medicatie die over 14 dagen al resultaat zou moeten geven. Afwachten dus.
Toch heb ik problemen met het feit dat je als patient of ouder zelf moet beginnen over veranderen van medicamenten.

Van greet
Ha dit alleen maar ter bevestiging, Neen, ik ga niets meer zeggen, Alleen hoe verschrikkelijk moeilijk het is om met ons dochter om te gaan,

Het is te hopen dat die "moodswings" bedwongen worden door die nieuwe pillen,

Wat duidelijker: het tijdsbesef heeft ze echt niet, Zelfs onze katten doen beter, En dit is echt  geen grap,
Waar het weer om gaat: wachtlijsten voor alle zaken die belangrijk zijn,
Voor een meisje die in haar goede dagen echt wel een sympathiek persoon is,

Wat moeders betreft: ik leef al sinds die keer dat ik het voor mijn ogen heb gezien, die psychose met een soort constante angst in mijn hoofd, Soms heel niet nodig, op andere momenten dus wel-

nu zou ik willen eindigen als

zeer liefhebbende, maar ook wel zeer bezorgde ouders,