donderdag 22 september 2016

Moet zoon leren koken?


Greet schrijft
De zoon gaat werken sinds nu zowat 5 weken, dat is al bekend.
Om op het werk te raken maakt hij gebruik van het openbaar vervoer, bijna dagelijks met dezelfde collega, iemand van 10 jaar ouder met een gezin, die thuis de kok is.
Die persoon vraagt hem bijna elke dag, wat heb jij gegeten? En dan krijgt de moeder deze vraag ook weer. Kijk; ik wil gerust hem recepten meegeven??
Uit andere vragen kan ik gewoon zeggen: de zoon begint zich met alles meer en meer thuis te voelen op het werk en wat hij daar moet doen. Vertrouwen hebben ze in hem daar wel absoluut!
En wat beter kan: nog altijd raad vragen aan vader en moeder over echt waar: praten over koetjes en kalfjes, small talk,  you neem iet wij draaien het.
Op 3 oktober verhuist de dochter echt naar de opvang van een jaar voorbereiding op begeleid, beschut wonen
mvg
Greet

donderdag 15 september 2016

Hoera !


De kogel is door de kerk : Onze zoon is definitief af van school en wel met onderscheiding. Hij mag dus op zijn twee oren slapen. Naar school gaan behoort voor hem definitief tot het verleden. Ondertussen is hij reeds een maand aan de slag bij een firma en het bevalt hem daar.
Ook goed nieuws over onze dochter : begin oktober start zij met de voorbereidingen op zelfstandig wonen. Deze voorbereiding duurt maximum één jaar. Dit ziet zij maar al te goed zitten. Nu nog de nodige documenten ondertekenen en haar spullen die ze bij zich heeft in het ziekenhuis verhuizen naar haar nieuwe optrek.  Details volgen.
Groetjes.
🙂

donderdag 25 augustus 2016

Koeien bij hitte


Greet schrijft.
Vandaag was een extreem hete dag. Een dag die je liefst doorbrengt met niets doen in de schaduw.
Niet voor ons. Vandaag gesprek in de kliniek over onze dochter. Op weg er naar toe drie maal koeien gezien in een wei, waar anders natuurlijk. 3 x schuilden ze onder bomen. Dat is iets als beeld dat mij zal bijblijven, omdat je dat niet vaak ziet.
Gesprek dus. Positief. De dochter zal vanuit de kliniek overgaan naar een voorbereiding op begeleid wonen. Dat duurt een jaar, waarin gezocht wordt naar een dagbesteding, werken? Vrijwilligerswerk? Alles staat open.
Zowel wij als zijzelf hadden al aangegeven dat permanent weer thuis wonen geen oplossing is.
Het enige echt goede aan zo’n hete dag voor mijn lichaam, ik voel geen pijn. Voor de geest, ook namens Sus: opluchting. WIJ zijn niet meer verantwoordelijk voor de dochters moodswings. Als dit klinkt als een moodswing blog, waarom niet.
En uiteraard blijven wij haar ouders.
Eindigen doe ik met een ander beeld over koeien. Woeha, in 2005 waren er hier in de provincie zoveel overstromingen dat koeien in een wei werden gefilmd met water tot aan de borst.
mvg
Greet

zaterdag 13 augustus 2016

Ondertussen ten huize van ......

Net als overal ter wereld kunnen we hier ten huize van…..niet ontsnappen aan het virus genaamd “Olympische spelen”. Onlangs was er over dit vierjaarlijks gebeuren een gesprek aan de gang tussen Greet en onzen zoon. Op een bepaald moment ging het gesprek over de relatief korte tijd dat Judo deel uitmaakt van dit sportieve gebeuren.
Greet : Judo kan je heden ten dage niet meer wegdenken uit de olympische spelen.
Jasper : jawel, dat heb ik zopas gedaan.

dinsdag 19 juli 2016

Ons kent ons?



Vanmorgen was er een vervangende poetsvrouw.
Nog nooit meegemaakt dat iemand de zoon, vanwege z’n voor ons zo duidelijke nervositeit het herkende in een fractie van een seconde.
Het, zijnde autisme-Asperger.
Dat in een fractie van een seconde weten wat ze zag was ook maar aan de orde omdat ze weet waarover het gaat, als ze mij zag. Oh ja dat is echt waar soms ons kent ons.
Een oogopslag, een beweging
Het werk waarvoor ze kwam, poetsen, heel goed gedaan. Jammer allergie voor katten.
Tegen de middag heeft ze wat meer verteld over haar zoon en schoonfamilie. En dit is nu niet voor ons: de luxe van Belgie.
Ze is getrouwd met een Fransman. Voor financien zijn ze teruggekeerd naar Belgie.

Luxe in Belgie



normaal word ik niet geconfronteerd met een poetsvrouw zoals vandaag.Maar voor haar wil dit ik nog een keer herhalen.
Zij en haar man zijn speciaal naar Belgie teruggekomen voor wat men noemt hulp voor een autistisch kind.
Frankrijk is 40 jaar achter op dat gebied?.
De Franse actrice Sandrine Bonnaire heeft in 2008 een documentaire gemaakt over haar autistische zus.
Dus is ik had al een vermoeden van weer elke prijs die daarvan weer moet gegeven worden.Neen ik help alleen nog mijn eigen kinderen in hun autismeweg.
mvg
Greet

zondag 17 juli 2016

Rubriek: overgevoeligheid


Met de delicate plaats waaraan de zoon is geopereerd,  en de verzorging ervan komt het wel in orde. Waarom juist hij zo heftig en zenuwachtig reageerde? Toch misschien omdat hij Asperger heeft.
Waarom juist hij zo paniekerig gereageerd heeft op lichamelijk voelen? Alle mensen met Ass: voelen. Je kan dit in allebei de richtingen opvatten: lichamelijk en mentaal.
Het paniek reageren van de zoon heeft mij toch wel 2;5 slapezole nachten gegeven.
Ja ik weet uit eigen ervaring, van mijn eigen operaties dat mensen vreemd kunnen reageren op verdoving.
Het is een echt bewezen feit dat alle mensen met autisme overgevoelig zijn aan minstens een zintuig.
Dat kan gaan van de huid: dat je een bepaald wasproduct niet kan gebruiken, tot de neus: dat je misselijk wordt van een bepaalde geur.
De zoon: was als kind moeilijk van zien. Nu weer moeilijk om dat te meer verwoorden,  ja hij kan het verkeer aan als hij het zelf wil.
Wel jammer dat hij zichzelf weer een keer NIET getoond heeft als moeilijk voor emoties. Want dat is en blijft voor ons, heel erg moeilijk: voor de ouders : wat er aan de hand is met de zoon.
Ik kan alleen maar weer mijn best doen om die als anderhalve ouder- heeft geen autisme, te zijn., voor hem.
Als enige in dit gezin heb, ik geen autisme.
dat ik het echt nog altijd zo moeilijk heb met de 2de poging eva’s zelfmoord. Ook daarvoor kan ik wel melden dat Francky daar heel wat heeft mee inzit.
mvg
Greet