zaterdag 7 april 2018

Afwachten.

Afwachten.

Donderdagnamiddag had ik een afspraak met een dame van de sociale dienst van de instelling waar Eva momenteel verblijft..  Tijdens het gesprek werd duidelijk dat er voor Eva nog geen oplossing is. De collocatie loopt tot 17 april. Tegen dan moet er voor haar een oplossing gevonden worden. of ze moet terug naar huis.
Bij het horen van dit laatste werd ik boos. De dame schrok van m ijn reactie. Twee jaar in opname en nog geen oplossing ? Haar zomaar op straat zetten omdat ze haar niet meester kunnen. De vrouw trachte me duidelijk te maken dat Eva grenzen overschreden had maar daar had ik geen oor naar. Was hetgeen enkele weken hier thuis gebeurd is dan niet erg genoeg ? Ik begrijp het standpunt van de dame van de sociale dienst, maar een oplossing die in het voordeel van Eva spreekt moet hoe dan ook gevonden worden.
De dame kon me niets beloven, maar ze verwacht antwoord van enkele instellingen die ze gecontacteerd heeft. Afwachten dus wat er uit de bus komt.
Groetjes.
🙂

vrijdag 9 maart 2018

Toch zwartst van ons gedachten

Toch zwartst van ons gedachten

Greet schrijft
Was het natuurlijk schrikken dat Eva ontslagen werd.
Hoe lang en hoe meer moeten wij nog vechten voor er een aangepaste faciliteit voor haar gevonden wordt.
Gisteren is het volgende gebeurd : met het mobiel team ingeschakeld werd er verwacht dat Eva een gesprek had met de psychiater op hun kantoor.
Nu moet ik zeggen dat Eva zelf gister al wat onrustig vertoonde en -achteraf gezien- op facebook weer een post had geplaatst: ik wil gewoon zijn -niet de eeste keer trouwens-
Op de terugweg begon zij papa aan te vallen in de auto, dreigde tot 2 x uit de auto te springen.
Hoe ze zijn thuisgeraakt, erg genoeg voor zo’n ontketende Eva dat ze hier thuis weer vanalles ging kapotgooien. Juist tijd genoeg om de politie te bellen, die haar heeft meegenomen, afgezet op spoed en met resultaat dat ze nu is gecolloceerd.
Meer daa’rover morgen

dinsdag 6 maart 2018

Niet van 0

Niet van 0

Greet schrijft
Natuurlijk is het absoluut not done.
Eva in de agressie zo erg dat de politie er bij is moeten komen. Zo erg dus dat “veiligheid voor personeel en patienten” niet gegarandeerd is”.
OK dat kunnen wij begrijpen.
Not done is ook haar nog een paar dagen op een crisisopvang laten en dan maar weer naar huis met voorschriften voor, eerlijk waar, zeer zware medicijnen.
Gelukkig dat WIJ  weten waar te beginnen.
De eerste, meest logische stap was de huisdokterpraktijk. Via hen werd gister het acute mobiel team geactiveerd. Met 2 zijn ze vanmorgen komen luisteren.
Na 7 jaar weet ik wel ongeveer wat er bestaat over psychische opvang in de regio.
Ze hebben geluisterd naar ons en Eva.
vanaf morgen komt er elke dag iemand tot en met het weekend om Eva te helpen, haar en ons tips te geven om die zgn aanvallen -is psychotische opstoten- te helpen voorkomen aka bijstaan.
Dit is ECHT veranderd,
Eva zelf is vragende partij om die “aanvallen” tegen te gaan.  Ze wil zelfs zo ver gaan om haar te laten opsluiten in haar kamer voor de bescherming van zichzelf en anderen.
Dus ja met tegenzin een slotenfirma gebeld.
mvg
Greet

maandag 5 maart 2018

SNOR !

Deze morgen ben ik even langs geweest bij de dokter.
Ik wist niet wat ik zag toen ik de wachtzaal binnen wou :
de zaal was propvol wachtende zieke mensen, jong en oud leek het begeven.
Uiteindelijk was ik aan de beurt.
Even luisteren aan voor- en achterkant. Een bronchitis is het verdict.
Andere medicatie en verder rustig houden.

Nu ja, rustig houden,
ik had een afspraak gepland met het ex ziekenhuis van Eva.
Er liggen daar nog spullen op haar te wachten waaronder haar portemonnee.
Gelukkig is het slechts een 17 km verderop.
Even later ben ik terug thuis met de spullen.
Dit zit dus snor !

Nu afwachten of er nog dingen snor zitten.
Afwachten is het woord.
Misschien weten we morgen meer.

Groetjes.

zondag 4 maart 2018

Ontslag !

Deze week werd Eva uit het ziekenhuis ontslagen.
Niet omdat ze genezen is,
gewoon omdat de dokter  en zijn medewerkers het verder behandelen niet meer zien zitten.
Er wordt verder uitgekeken naar een ziekenhuis waar ze wel aan haar probleem kunnen werken.
Ondertussen is ze dus weer thuis terecht gekomen.
Hoelang zal ze moeten wachten ? 1 week ? 1 maand ? 1 jaar ???
Waar kan ze heen met vragen over haar medicatie ? Wie is haar psychiater momenteel ?
Allemaal vragen waar we zo spoedig mogelijk antwoord op willen.
Zelf ben ik nog een blaffende hond. De hoest zal een bronchitis geworden zijn vrees ik.
Morgen nog maar eens naar de dokter.
Zo blijven we bezig.
Groetjes.

woensdag 14 februari 2018

Absurd meest


Greet schrijft

Eva doet wat ze doet omdat er een stem in haar hoofd is. Eerlijk waar.
Wat kan je zelf nog doen?  Eva het weekend van 3 en 4 februari zei ze ik voel mij egoistisch.. DAT  heb ik gebruikt om uit te leggen dat egoistish niet hetzelfde is als denken over jezelf. Het is niet hetzelfde als bezig zijn met mensen die je kan helpen.
Je NIET schuldig voelen over iets wat je niet doet is toch waar.  Op dat punt was haar concentratie weer verloren.
mvg
Greet

AGRESSIE


greet schrijft.
Het is en blijft moeilijk om te schrijven over onze dochter.
Ze mocht niet meer naar huis komen dit weekend wegens agressie. .Ze heeft vorig week 3 mensen aangevallen
Voor onszelf is alles goed als zij zichzelf onder controle houdt. Nu weer nieuwe medicijnen?
Als ouders nogmaals op de proef gesteld.
mvg Greet

Afwachten.

Afwachten. Geplaatst op   5 april 2018 door   Suskeblogt Donderdagnamiddag had ik een afspraak met een dame van de sociale dienst van ...