maandag 8 februari 2016

364 dagen en 24 jaar

Dus ja op een dag na is het precies 25 jaar geleden dat Sus en ik elkaar hebben leren “kennen”, waar na een groot anderhalf jaar een huwelijk op is gevolgd.

-Romantisch doen- in de zin van kaarsjes, bloemen en champagne is nooit aan mij  besteed geweest.
Aan Sus ook niet, best.
Wat ons getekend heeft, en nog doet is natuurlijk onze kinderen.
Vandaag de zoon een eerste dag op stage.
En dochter: weer besprekingen.
Ik wil mezelf hier geen pluim geven absoluut niet, en zeker nog minder sus onderkennen. Autisme
Ja hoor, je moet maar weer signaleren dat het met haar echt niet goed gaat.
Ondertussen had ik al gebeld voor de spuit, een week eerder, en nog ter plaatse geweest met papieren.
Dan verneem je dat een bepaalde psychiater niet meer verantwoordelijk is. Ah ja het is een proefproject . Een andere psychiater is nu verantwoordelijk. Woeha, terwijl ik nog een keer een afspraak had gemaakt voor degene  die via de eerste  niet verantwoordelijkheid mocht nemen voor de medicatie die nu weer , zoals we hier thuis zien, niet echt afdoende is.
Sorry gvd, wanneer mogen ouders een keer stoppen met zelf psychiater spelen en dat is gvd waar. En dat je alles weer via een therapeut moet vernemen. “ik neem het mee naar de teamvergadering” Nog zo’n dooddoener. Maar wel waar voor een individuele therapeut soms.
Juridisch is het ook niet altijd makkelijk.
Waar dochter nu  is, is het beste. Maar op lange termijn?
Sus als bewindvoerder voor z’n dochter t was ook zijn droom niet.
mvg
Greet