dinsdag 29 november 2011

Klootzak

Ja dat was een titel die ik wilde geven aan de vorige blog.

Past exact hoe ik mij voel.
Niets meer laten kraken. Als zelfs een vrijwilliger zegt op het werk: heb je pijn?

Gisteravond eventjes gedacht dat de dochter haar moeders pijn aanvaardde.

Neen hoor, ze blijft zo autistisch als ze maar kan zijn. Hulp vragen over bepaalde dingen, dat wel.

Het is zeer moeilijk om dan strikt te zijn.



Geen opmerkingen: