woensdag 16 november 2011

De eerste keer, nooit vanzelfsprekend

Vorige week met de zoon naar de huisdokter. Hij had last van een ontstoken teennagel, waardoor hij moeilijk kon stappen.
De arts schrijft hem voor de zekerheid een antibioticakuur voor,3x1 per dag.

Hij wilde stoppen ermee, omdat hij zich beter voelde. Wij uitgelegd: een doosje antibiotica moet je uitnemen, ondanks het feit je beter te voelen, want anders kan het probleem vlug terugkomen.
Ok, zo gezegd zo gedaan.

Vanmiddag neemt hij één van de laatste pilletjes. Zucht, het gaat zo moeilijk.
Wat blijkt: het zijn 2-kleurige capsules. Hij dacht: ik moet die opendraaien, het poeder in water doen en zo opdrinken.
Uitgelegd: het zijn gewoon capsules, van een soort gelatine gemaakt, en je moet ze nemen zoals een gewoon pilletje. Ze zitten juist in dat omhulsel om de vieze smaak tegen te gaan en de maag te beschermen.

Zijn antwoord: ik wist het niet, het is de eerste keer dat ik zoiets moet nemen.

Logisch.
Vanzelfsprekend is iets dus nooit, voor de eerste keer.

Greet

4 opmerkingen:

Angeline zei

Ja herkenbaar maar ook bij "gewone"mensen in de wijkzorg is dit vaak een probleem m.n. oudere mensen die moeite hebben met innemen,ik laat het vaak met een beetje pudding(toetje) of appelmoes innemen dit verzacht en neemt de vieze smaak wat weg...
grt angeline

suske zei

Angeline, wat jij zegt geloof ik direct.
Het is alleen, voor ons, volwassenen is dit zo vanzelfsprekend, die capsules. Ook Eva heeft ze nog moeten nemen (onder begeleiding natuurlijk).
Voor een 17-jarige Asperger, die zelf zijn medicijnen kan nemen, is dit blijkbaar niet zo. In zoiets triviaals zit soms een "eerste keer". Het is ook niet iets waarbij je direct uitlegt geeft of hij uitleg vraagt.
Niks ernstigs, vond het gewoon leuk om dit te bloggen.

John zei

Ik moest er stiekem een beetje om lachen omdat het zooooo herkenbaar is. Het is dat mij ooit geleerd is dat die capsules in zijn geheel moeten worden, anders had ik op dezelfde manier gehandeld.

John

aspergeradd zei

In mijn stramien zit eerst vragen dan pas handelen, als je niet weet wat te doen. En als er geen tijd/mogelijkheid voor is, dan maar de meest logische optie gebaseerd op eerdere ervaringen.

Sommige handelingen moet je inderdaad eerst leren. Wat dacht je van een Bifi achtig worstje? Kun je dat omhulsel nu opeten of niet?