vrijdag 9 oktober 2009

Erfelijkheid?

Vorige week telefoontje gehad dat één van de neefjes ook naar het revalidatiecentrum moet gaan. Wat hij heeft is blijkbaar erfelijk (geen autisme).  Wel, daarover kunnen Francky en ik gerust zijn, autisme is bij ons tweeën niet aan de orde.  Francky heeft zich laten onderzoeken, dat wel, en daaruit blijkt dat hij nog de meest "doorsnee" persoon in dit gezin is.  Een goeie verstaander van deze blog heeft al wel de conclusie gemaakt dat Jasper en ik hoogbegaafd zijn, zeker.
Voor mij staat het absoluut vast dat Jasper zeer veel lijkt op zijn opa.
Ik heb een zekere verwantschap met Jasper en zijn opa, mijn vader, juist  door die intelligentie.  
Eerlijk, het is niet makkelijk om hierover te schrijven. 
Opa is 3,5 jaar geleden overleden.  Het was absoluut geen makkelijke man om onder op te groeien. Een tijdje voor ik Francky leerde kennen, zowat 20 jaar geleden dus, heeft mijn vader een diepe depressie doorgemaakt.  Hij was toen al bijna 70. Wel, hij heeft  daarna nog 10 gelukkige jaren doorgemaakt. Francky heeft mijn vader nooit gekend zoals hij echt was daarvoor. Dat vind ik soms nog jammer.  
Mijn vader moet in zijn jeugd een zeer, zeer eenzame mens geweest zijn.  Hij is wel zeer gelukkig geweest met mijn moeder.  Omgekeerd niet altijd. 
Jasper lijkt op zijn opa, dat zei ik al. Een groot verschil zal wel zijn dat hij genoeg heeft aan de sociale contacten die hij moet hebben.  Groot compliment voor hem: collega C., die een zoon heeft in dezelfde klas als Jasper, zei tegen mij nog deze week dat haar zoon Jasper als "normaal" beschouwd.  Wat dat kost van Jasper, daar hebben Francky en ik wel een vermoeden van, en we houden het in de gaten, beloofd.
Terugkomend op mijn vader: de foto die mijn moeder heeft gebruikt ivm de begrafenis: een foto van papa met een kleine Jasper op zijn arm.  Jasper werd er afgeknipt. Maar de foto van hem staat nog altijd thuis, en waarom?  Hij straalde gewoon geluk uit op dat moment. 
Wat mij die verwantschap tussen opa en kleinzoon nog het duidelijkst maakt van al is de manier van redeneren. Zo rigide, zo wiskundig, zo controlefreakachtig, ik weet niet goed hoe ik het moet verwoorden.  De thuisbegeleider die hier afscheid nam zei tegen mij dat Jasper cijfermatig denkt. Tja.
Francky heeft over Eva hetzelfde vermoeden van erfelijkheid met zijn grootmoeder.
Dat er effectief dingen zijn die een generatie overslaan, daar ben ik wel een mooi voorbeeld van.  Ik ben geboren met 11 tenen.  Mijn grootvader had er 12.

Geen opmerkingen: