woensdag 13 juli 2016

De dag na de operatie.


Greet schrijft
Jep
zoals gedacht
de zoon is thuis na de operatie. Alle reacties zijn zoals sus en ik verwacht hadden. Als wij iets als pluim op onze hoed kunnen steken, dan is het wel een Asperger die toch blij is zijn ouders te zien na een voor hem heel ingrijpende ervaring.
Onze zoon kunnen wij weinig vragen. Want wij weten dat we gewoon moeten wachten tot hij zelf iets zegt..
Of dat moeilijk is? Over zijn zus zegt hij nog niets, behalve dan dingen die hem aanbelangen.
Wij kennen hem.
Dat hij zal afstuderen als een bachelor, heeft hij echt waar aan zichzelf te danken. Ouders kunnen niet programmeren.  Hij wel. En dat is waar voor ouders, een kind hebben die over 2 maanden 22  jaar wordt is HEEL GOED in wat hij doet.
Al van 10 jaar af, wist hij wat hij wilde doen. Programmeren. Echt waar. De kleine jasper die aftastte van het toen al wat mogelijk was op internet.
Geen woord hiervan is gelogen. Een mevrouw had voor  de toen 9-jarige zoon ingeschat: wat een charmante-intelligente jongen.
Misschien had zij nog niet ingeschat: de eigen wil van van de zoon.
Over autisme: heeft altijd kunnen praten: ik bedoel altijd kunnen communiceren in tegenstelling tot zijn zus. Duidelijk maken dus wat moeilijk is voor hem.
mvg Greet

Geen opmerkingen: