donderdag 7 juli 2011

Als het maar helpt

De zoon verwerkt alle drukte van de afgelopen maanden op school en thuis op zijn eigen manier.
Zo slaapt hij veel en lang en krijgt hij bij het minste de slappe lach.

Ook kan hij teruggaan naar "basics", ik bedoel woordgrapjes ivm letterlijk nemen van taal.

Zo antwoord hij op de vraag "zeg eens", je neemt een fractie van een seconde de tijd om een vraag te stellen (bv. zeg eens hoe heb je het gesteld?) en hij zegt: "eens". Ha ja, je hebt "zeg eens" gezegd.
Hahaha.

Een ander voorbeeld.
- Wil je morgen je bed verschonen?
- De heel vroege morgen?
- ??
(hij staat ondertussen te blinken in afwachting van het antwoord)
- (begrepen) morgen, nadat je geslapen hebt.
De heel vroege morgen is: na middernacht. Een nieuwe dag, morgen begint dus na middernacht.
(lachen).

Het is heel moeilijk om letterlijke dingen op te schrijven. Nog moeilijker als die zich in een interactie in een thuissituatie afspelen.
nu ja, als iemand anders er ook meer kan lachen?

greet

1 opmerking:

John zei

Herkenbaar, enorm herkenbaar. Ik schiet zelf ook terug in mijn "basis routine" als ik enorm moe ben.

Ik snap dat die "humor" andere mensen kan irriteren, maar aan de andere kant moet ik er hard om lachen omdat ik het zo enorm goed herken bij mezelf. Het is nooit kwade opzet, maar zo werkt het bij mij nu eenmaal. Als ik doodmoe ben kan ik geen handvatten meer vasthouden, en neem ik dus nagenoeg ALLES letterlijk.