Examens

Vorige week donderdag is Jasper gestart met de examens, die duren tot eind volgende week.
Was hij met de paasvakantie al redelijk ontspannen, nu is hij het nog meer. Hopelijk heeft hij geleerd uit het zichzelf overschatten van dan (wiskunderesultaat). Er zijn 2 vakken waar hij wel wat extra aandacht moet besteden: wetenschappen en Frans, volgens zijn laatste tussentijdse rapport.

Wij leven in een tweetalig land, dus Frans is belangrijk, zei ik. En de Duitse gemeenschap dan, vroeg Jasper? Ja inderdaad, de duitstaligen rond Eupen-malmedy zijn ook als gemeenschap erkend in België, dus zijn we officieel een 3-talig land. Dat was ikzelf nav de verkiezingsinzet eventjes vergeten. Amai.

Jasper heeft zelfs een grapje gemaakt over zijn examens toen ik dat zei: 2 vakken extra aandacht geven. Mama, en godsdienst dan?
Alleen zorgen dat je erdoor bent natuurlijk, is belangrijk.

Dat Jasper godsdienst krijgt, ligt aan het schoolsysteem hier, waarover ik nu echt niet de geschiedenis zal vertellen.

Straf - vervolg

Eerst dit: Peter, welkom op deze blog. Ik heb nog niet veel tijd gehad om me te verdiepen in je blog, maar dat zal ik zeker nog doen.

@Angeline en @Peter: ik denk dat jullie het ietwat misbegrepen hebben.

Als J. iets zegt wacht ik met opzet een paar dagen om het op de blog te zetten. Zijn reactie dateert van maandag.
Het ging dus wel puur om een examenresultaat.

J. heeft wel degelijk te weinig gestudeerd voor zijn examen wiskunde, teveel gedacht "'t zal wel gaan", omdat hij er nu eenmaal van nature goed in is (al bijna 3 jaar de beste van de klas). Hij heeft dat zelf toegegeven. Hij heeft zichzelf hiermee gestraft en teleurgesteld. En dat is de les die hij hopelijk geleerd heeft: niets vanzelfsprekend aannemen. Ook iets waar je zeer goed in bent op school vraagt een (minimale) inspanning voor een goed examenresultaat.
Ter verduidelijking: het is de eerste maal dat wij dat meemaken met hem.
We hebben al van in de eerste klas hem er op moeten wijzen dat je inzet het belangrijkste is, niet het resultaat, en dat perfectie zeker niet bestaat. Op zijn allereerste rapport voor taal scoorde hij 96/100. Onze 6-jarige toen: "ja, maar ik heb toch 4 foutjes?" Sindsdien, met vallen en opstaan, heeft hij geleerd tevreden te zijn met en over zichzelf in verband met schoolresultaten. Op alle andere vlakken, zoals al eerder geschreven, gaat het nu redelijk goed met hem. We weten ook dat dat kan veranderen

Teveel je best willen doen, teveel van jezelf vergen? Het is ons echt niet onbekend dat mensen met autisme dat doen. Eva heeft zeer veel begeleiding nodig om haar niet over haar grenzen te laten gaan.

Zorgen stopt hier nog niet

Over pepe: lees Francky's vorige blog.
Eva: 2de week thuis met bronchitis. Jasper: gewoon thuis omdat er examens zijn. Daar heeft hij nu geen grote last mee, omdat de vakken die hij deze week heeft gewoon vakken zijn waar hij goed in is, en in 2 de beste van zijn klas. Leuk is ook: een nieuwe kuisvrouw waarop Eva zeer goed reageert. Omgekeerd ook.
Veel minder leuk is de situatie van Francky's vader.

Ja en dan? Is het echt waar? Dat vraag ik mij maar gewoon af, omdat F's moeder zeer emotioneel kan reageren. Deze blog is ook gewoon ook maar om mij af te reageren, nl.
Maar het gaat echt niet goed met pepe. Gezien Francky enig kind is, komt alles op ons neer van het zorgen, en ook van zorgvoorzieningen te voorzien. Nu maar afwachten of meme de zorgvoorzieningen, die er zijn, wil aanvaarden. Want wij kunnen het, ook als wij allebei ons best doen, niet aan. Wij hebben namelijk ook nog kinderen die aandacht nodig hebben. En ik ook nog een knie. Het is echt niet leuk, als je denkt dat iemand die je heel graag ziet er bijna niet meer geweest is.

Greet

Update

Vorige woensdag.  Jasper begint aan de examens. Broederliefde.

Eva was aan het praten, zoals alleen zij dat kan, en dan komen er soms wel frustraties naar boven van haar, zoals, "ik wil mijn broer laten tonen aan mijn vrienden", "ze kennen hem niet en ze vinden het maar saai dat hij altijd aan de computer is" . "Ze hem kennen van foto, en alleen Perry heeft hem een  keer echt gezien (op een verjaardagsfeestje van Eva)". (samenvatting van wat Eva gezegd heeft).  Eva vindt het heel belangrijk dat haar klasgenootjes en de andere vriendjes van haar op school Jasper een keer in levende lijve zien. Ik zeg dat aan Jasper (eerste examen: wiskunde, dus hij is rustig genoeg) : we zijn overeengekomen dat hij volgende week vrijdagavond een keer meegaat om Eva op te halen per auto.

Donderdag: Jasper rustig thuis van zijn 1ste examen (wiskunde is altijd goed, als het niet goed is, dan is het zeer goed tot schitterend) Ik heb een grote envelop gekregen met alle gegevens om mee te nemen naar 2de consult dinsdag ivm mijn knie

Vrijdag: strip die ik aan het lezen was (de Zappers), één gag ging rond een TV-kwis met 7 strikvragen.  Ik had 5/7, Francky 4/7 en Jasper 6/7.  

Zaterdag: Eva wilde perse batterijen in haar 2dehands radiootje, dus moest (mocht) ze mee met mij boodschappen doen.  Anderhalf uur weg zijn per auto, is voor mij het grootste maximum geworden, en ik heb iemand nodig imv de boodschappen (buigen en dragen, niet betalen, jammer genoeg). Deze keer Eva. Vorige week was dat Jasper (twas van moetens, omdat Francky al de hele voormiddag boodschappen met zijn moeder gedaan had, maar beeld zonder klank, dat wel!!!  Tja je bent 14 en je moet naar de supermarkt om je moeder te helpen, er zijn leukere dingen)

Zondag: schoolfeest Eva.  Ik ben een uurtje geweest, en de rest van mijn energie gebruikt om te strijken.  

Over Eva hoop ik nog volgende dagen wat meer te schrijven.

Ziekenhuisbezoek vroeger en nu

Oma heeft deze week haar eerste chemotherapie gekregen. Voorlopig heeft ze er niet al te veel last van.

Jasper had vorige week al aangegeven oma niet meer te willen bezoeken tot na de examens. Vorige en deze week had hij een aantal voorexamens (vakken als technologische opvoeding, plastische opvoeding, muzikale opvoeding). Volgende week beginnen de eigenlijke examens. Hij wil met rust gelaten worden in deze periode.
Als gepensioneerde lerares begrijpt oma ook wel waarom hij niet op bezoek wil komen. Ze vindt het belangrijker dat hij zich nu concentreert op school.

Ziekenhuisbezoek was in 2006 voor Jasper zeer ingrijpend. Meme had haar knie gebroken. Pepe, invalide, werd ook opgenomen in het ziekenhuis. Hij lag een tijdje samen op een kamer met een oude man met een ooglap. Dat vond Jasper gruwelijk om te zien.
Lastiger is geweest hem te overtuigen om bij opa op bezoek te gaan. Hij is gestorven in april 2006, maar de zowat 3 maand (na 2j. ziekte) vooraf in het ziekenhuis, gaf hij nog aan zeer blij te zijn zijn kleinkinderen te zien. Ik heb toen met Jasper echt onderhandeld: oke je vindt het niet leuk om naar opa te gaan, maar opa vindt het wel leuk om jou te zien. Toen zijn we overeengekomen om 1x per week te gaan, en dan ook niet langer dan een half uur.
Opa heeft er nog veel aan gehad zijn 5 kleinkinderen zvm te zien in die laatste maanden.