Oudercontact

Gisterenavond was er oudercontact op Jaspers school.
Over zijn kerstrapport werd er nauwelijks gesproken. Het belangrijkste: zijn dagelijks werk was goed.
Fijn om te horen dat hij goed in de klasgroep ligt. Al even fijn om te kunnen zeggen dat de kloof tussen school en thuis alsmaar kleiner wordt, hij vertelt dingen.
Het belangrijkste voor mij was (ook in het kader van het overlijden van zijn pepe)om nog een keer te benadrukken dat het zo belangrijk is dat een buitenstaander bij hem af en toe informeert hoe hij zich voelt, emotioneel gezien dan. Jasper zal dat uit zichzelf nooit vragen. Daarover leuk gesprek gehad met de leerlingenbegeleider.
Conclusie: op school houden ze hem goed in de gaten, en wij mogen gerust zijn voor de rest van het schooljaar.
Greet

Compliment vanuit onverwachte hoek

Vanmorgen van iemand die in onze straat woont, gehoord: Jasper doet het goed op school.  Blijkt dat zij de leerlingenbegeleider van vorig jaar kent.  Een echte opsteker, voor ons!

Hobby? Vergelijkende godsdienstwetenschappen en filosofiestromingen

Abrahaamse godsdiensten,  pantheisme, deisme, boedhisme, enz.  

Vraag ons niets. 

Jasper is al maanden (dus lang voor pepe echt ziek en overleden was) daarmee bezig.

Maandagavond langs mijn neus weg gevraagd of hij ook bezig is met filosofie: oh ja; maar de namen die ik zei, waren alleen westerse filosofen. En ja, er zijn zeker oosterse, Chinese filosofen, maar daarvan ken ik persoonlijk geen namen, behalve Confucius.

Nu kennen wij (vooral Francky) veel van de Bijbel, en in extenso de namen van filosofen.  Echt bestudeerd hebben wij dat niet.  Wij ontlenen wel af en toe een algemeen boek over filosofie en religie uit de bibliotheek.

15 jaar en daarmee bezig?  En echt grondig.  Hij gaat dieper dan wat F. en ik ooit gedaan hebben.

 Bij het opgroeien van Jasper: we stellen ons er geen vragen meer bij.  We constateren maar, en in de mate van het mogelijke spelen we er op in.   Dat hij anders is dan andere Aspergers, dat weet ik al jaren, uit de grond van mijn hart.

Nog iets anders: deze maand gaat J. met school naar een toneelstuk over drugs.  Ouders krijgen ook de mogelijkheid om dat stuk te zien.  Ha, als er zoiets is als Pasen en Pinksteren die op één dag vallen, dan pas zal J. aan een verleiding toegeven.  Als 3-jarige  zei hij al in de apotheek: "noepies niet goed voor tanden". Sindsdien heeft hij consequent snoep geweigerd, al 12 jaar lang. Eens iets voorgenomen, daar naar handelen.

Jasper (wij met hem) zal nog obstakels tegen komen in zijn leven.  Drugs, of wat dan ook, zullen daar geen deel van uitmaken.  

Een nieuw jaar

Aan alle lezers van deze blog: beste wensen voor 2010.

Ik weet dat het terugkijken op het vorige jaar resulteert in lijstjes maken.

Mijn persoonlijke lijst van nieuwsfeiten, muziek, films, enz doet hier nu niet ter zake.

Hier wil wil ik enkel terugkijken op het positieve en negatieve van 2009  ivm autisme, familie en pijn. Zoals ze zeggen first the bad news, then the good.

slecht

- met stip bovenaan: het overlijden van pepe

- 2 knieoperaties (beterschap nog  echt niet in zicht)

- Francky's armoperatie, en nog altijd pijn

- gaan werken met ups en downs, oftewel gezwollen knie vs vocht en medicijnen

- meeleven met Francky en zijn onderzoeken

- mij nog altijd teveel (willen) inleven in Jasper

- tja pijn

goed

- fantastische ontwikkeling van Eva: ze mag de overstap maken naar de middelbare school, ze heeft eindelijk alles begrepen ivm badkamer (na 4 jaar in alles daar energie steken).  Met haar worden wij nu meer en meer op de hoogte gehouden van wat tienermeisjes bezighouden

- goeie ontwikkeling van Jasper

- meeleven van en met Francky

- ondanks zeer veel te verwerken, gewoon overeind gebleven

- mensen bij wie ik terecht kan (vooral N.)
- durven  echt praten 

de dag nadien, rótdag

Aka gewoon rotdag
Vandaag de hele dag tranen in mijn ogen. Een echte huilbui heb ik nog niet gehad, hoewel dat zou opluchten, waarom het nog niet lukt weet ik ook niet. Getraind in gevoelens inhouden zeker, met J en E.
Gisteren definitief afscheid genomen van pepee, met de asuitstrooiing. Gisteravond ook nog onder de scanner geweest voor mijn knie, uitslag, als ik het zie zitten om de huisdokter te bellen.
't Is zo definitief hé. Hij is er niet meer, pepee.
reacties zijn welkom, vooral ivm Asperger.

Jasper's rapport was goed in de context van zijn klas. Hij had 67 % en was de tweede van zijn klas voor wat betreft de behaalde aantal punten.
Ondanks dat hij het niet wil toegeven heeft het overlijden van pepee en alles wat voor en na het overlijden plaatsvond, hem meer geraakt dan hij wil laten blijken.
Je ziet het gewoon aan zijn gezicht en manier van doen. Hij was ook een hulp ivm Eva.
Kerstvakantie betekent nu meer dan anders voor Jasper dat we hem met rust moeten laten.

Eva had een heel goed rapport. Het overlijden van haar grootvader heeft haar niet echt aangegrepen. Ze leeft haar eigen leventje verder aan de pc, televisie en blaadjes lezen. Haar reactie volgt nog wel, alleen wanneer?

Verder toch samen wat proberen te ontspannen en van de feestdagen te genieten. Gemakkelijk zal het niet zijn.

Greet

Sneeuw als trigger

Vandaag, hier, overal : sneeuw.
Sneeuw was de trigger tussen Jasper als gewoon kind,  en als Asperger aanvaard zijn bij zijn medeleerlingen.

5de leerjaar : de verwarming in de school was kapot, en ze moesten dus soms naar een andere locatie.  Het sneeuwde op dat moment.  Jasper stapte mee in de sneeuw en moest aanvaarden dat er met sneeuwballen werd gegooid.  Dat was moeilijk voor hem: een sneeuwbal was toch geen echte bal.   Hij voelde zich daar zich absoluut niet goed bij.

Dat was het dus, sneeuw, niet de andere locaties, waardoor voor de allereerste keer, de andere leerlingen in die klas vroegen: waarom mag Jasper een strip lezen, terwijl wij moeten oefenen, enz.

Op school wisten ze toen al zijn diagnose .  Het was ook  op dat moment dat zijn juf zei: het is nodig dat de andere leerlingen weten dat Jasper "anders is".  Dat is ook gelukt, toch in het 5de leerjaar.

Bedankt voor de reacties

Voor de mensen die Francky's eigen weblog niet lezen: van harte bedankt voor de reacties. Het is altijd een grote steun als mensen meeleven.
Autisme: onze kinderen reageren goed. Ik bedoel: Jasper zat midden in de examens, en heeft zelfs open over pepe kunnen praten. Eva had vanmiddag haar rapport mee naar huis (in deze week gaan wij niet naar oudercontacten) en dat was heel goed.
Zij heeft vorige week iets gezegd, dat mij wel ferm geraakt heeft, na uitleg dat het zeer slecht ging met pepe: ik hoop dat hij niet doodgaat in de vakantie, want ik wil kerstmis en Nieuwjaar vieren zonder verdriet.

Ja, de eindejaarsfeesten. Gelukkig heeft mijn familie spontaan aangeboden dat meme meekomt met ons.
Francky voelt momenteel vooral opluchting, omdat de lijdensweg van zijn vader van de laatste weken eindelijk ten einde is. Enfin, het is ook zo onwerkelijk allemaal nog. Ik weet wat Francky meemaakt (mijn eigen vader 3.5 jaar geleden overleden)

Greet