voorlopige bewindvoering

Ja, wat moet een mens nog zeggen?

 Het gaat niet goed met de dochter.

Je zou veel kunnen zeggen, maar waarom weer uitweiden over haar?

Haar ouders, dat zijn wij dus,  en de zeer begripvolle mensen van de instantie waar ze momenteel therapie volgt zijn bezig  om haar te wapenen tegen een zeer groot gevaar: "teveel geld uitgeven" !

Binnen een maand wordt ze meerderjarig, Op haar achttiende verjaardag komt er spaargeld vrij dat op haar naam staat. Wij willen niet dat ze al dat geld in een paar weken of maanden verdoet, Daarom zijn wij aan het kijken voor wat men noemt voorlopige bewindvoering. Dat ze hier niet gelukkig mee zal zijn is zacht uitgedrukt. Hopelijk komt alles goed.

Naast dit alles is er dan ook nog de kans op een nieuwe diagnose. Geen idee wat dit voor gevolg zal hebben.

Afwachten.

Sneeuw als trigger

Vandaag, hier, overal : sneeuw.
Sneeuw was de trigger tussen Jasper als gewoon kind,  en als Asperger aanvaard zijn bij zijn medeleerlingen.

5de leerjaar : de verwarming in de school was kapot, en ze moesten dus soms naar een andere locatie.  Het sneeuwde op dat moment.  Jasper stapte mee in de sneeuw en moest aanvaarden dat er met sneeuwballen werd gegooid.  Dat was moeilijk voor hem: een sneeuwbal was toch geen echte bal.   Hij voelde zich daar zich absoluut niet goed bij.

Dat was het dus, sneeuw, niet de andere locaties, waardoor voor de allereerste keer, de andere leerlingen in die klas vroegen: waarom mag Jasper een strip lezen, terwijl wij moeten oefenen, enz.

Op school wisten ze toen al zijn diagnose .  Het was ook  op dat moment dat zijn juf zei: het is nodig dat de andere leerlingen weten dat Jasper "anders is".  Dat is ook gelukt, toch in het 5de leerjaar.