Moe zijn

F en ik zijn soms gewoon moe. Veel heeft te maken met het overlijden van pepe.

Bedankt voor de reacties

Voor de mensen die Francky's eigen weblog niet lezen: van harte bedankt voor de reacties. Het is altijd een grote steun als mensen meeleven.
Autisme: onze kinderen reageren goed. Ik bedoel: Jasper zat midden in de examens, en heeft zelfs open over pepe kunnen praten. Eva had vanmiddag haar rapport mee naar huis (in deze week gaan wij niet naar oudercontacten) en dat was heel goed.
Zij heeft vorige week iets gezegd, dat mij wel ferm geraakt heeft, na uitleg dat het zeer slecht ging met pepe: ik hoop dat hij niet doodgaat in de vakantie, want ik wil kerstmis en Nieuwjaar vieren zonder verdriet.

Ja, de eindejaarsfeesten. Gelukkig heeft mijn familie spontaan aangeboden dat meme meekomt met ons.
Francky voelt momenteel vooral opluchting, omdat de lijdensweg van zijn vader van de laatste weken eindelijk ten einde is. Enfin, het is ook zo onwerkelijk allemaal nog. Ik weet wat Francky meemaakt (mijn eigen vader 3.5 jaar geleden overleden)

Greet

pepe overleden

Francky's vader is van morgen overleden, rond 10.10u.
Gisteravond zijn wij nog langs geweest met de kinderen. We mogen blij zijn dat ze nog afscheid van elkaar hebben kunnen nemen. In de staat die hij al was, was hij blijkbaar toch blij ze nog eens te zien.
Veel zal deze week niet op deze blog verschijnen.
Greet

Telegramstijl

Deze week is het eventjes niet erg goed gegaan met pepe. Nu is hij al zeer lang ziek en bedlegerig, maar volgens de huisdokter die elke week langskomt, is het toch in de gaten te houden. Schrikken, natuurlijk, vooral voor meme, zo'n moment.

Vanmiddag werd meme op een feestje verwacht en had ze F. gevraagd om op zijn vader te passen. Dat oppassen hebben wij de pakweg afgelopen 2 jaar nog gedaan.  Ook Jasper, die ons dan een keer afloste.  (verantwoord voor hem en ons natuurlijk, zie vorige blogs) Want, en dat is echt zo, pepe reageert altijd op en is altijd blij als hij Jasper ziet. 

Dus heb ik Jasper zo sec mogelijk (telegramstijl dus) meegedeeld hoe het is gesteld met pepe, en heb hem nog even naar daar gestuurd. Pepe was blij hem te zien. Volgens Fr. was hij wel zenuwachtig.  Dat zal wel.  Wat moet ik daarover nog zeggen: hij mag wel een keer weten en zien waarover wij ons zorgen maken. 

Eva wordt hierin niet buitengehouden, zeker niet.  Maar, dat blijft moeilijk, hoe en waar en wanneer moet je het  haar duidelijk maken dat wij onze zorgen hebben over haar grootouders? Over zo'n dingen zou het wel leuk zijn weer eens te praten met de moeders van op het oudercontact.