Communicatie - automatisme

De laatste tijd is het mij beginnen opvallen dat Jasper ongeduldig wordt in gesprek, ook over dagelijkse dingen.
Hij wil nu een zakelijk, to the point antwoord.
Tot een aantal maanden geleden (je kan daar echt geen exacte datum op plakken) had hij nog nood aan uitleg.

Vanaf het moment dat hij kon praten hebben wij allebei (ik misschien wel het meest) hem vanalles moeten uitleggen. Haal de onverwachtste situaties en onderwerpen boven, en we hebben het er wel over gehad.
(een vb: een 6-jarige staat op een zondagmorgen aan je bed en vraagt: wat betekent de doodstraf? - zijn er nog 6-jarigen daarmee bezig, en dan nog op een zondagmorgen?)
Enfin, ik heb nog gezegd dat we onze tong blauw gepraat hebben ivm Jasper.

Uiteindelijk verval je in een automatisme. Bij alles wat hij vraagt ga je uitgebreid antwoorden en het waarom nog eens verduidelijken. Wat nu dus niet meer nodig is. Hij zegt het niet, maar je ziet het aan z'n ogen en gedrag. Hoogstens zal hij 's een "jaja" tussen zijn tanden zeggen ("stop met zeuren").
Treffendste voorbeeld misschien: vorige week: "we gaan naar oma, om Sinterklaas te vieren, vanaf mijn uitleg (omdat hij niet graag in de drukte zit, en de neefjes kunnen druk zijn): "ik weet dat je dat niet leuk vindt..." Genoeg gezien. Ik stopte.
Vanaf nu deel ik alleen maar mee, en antwoord sec op zijn vragen. Zal ook nog moeilijk genoeg zijn, want ik heb geen "automatische" knop om mijn manier van antwoorden te veranderen.

Wat misschien nog opvallender is (ik begin er nu pas bij stil te staan), is dat zijn "waterval" van praten als hij iets kwijt moet, ook zowat gestopt is.
Die "waterval" was voor ons ook een soort automatisme geworden in de manier waarop Jasper reageert.
(wat niet wil zeggen dat hij niets meer kwijt wil, integendeel, hij is juist opener geworden)

Oef, zou ik zeggen. Heel leuk om te merken dat Jasper een andere manier van praten - communiceren :-), aan het ontwikkelen is, 't is weer een stap verder in zijn ontwikkeling.

Belangrijk voor iedereen, denk ik, is dat je je van tijd tot tijd eens afvraagt of je ivm sommige dingen niet teveel automatisch praat, denkt, handelt.

Eva, doorbraak?

L. heeft vanmiddag alle slaapkamers onderhanden genomen, dus ook die van Eva.

Eva is pas rond 20 u naar boven geweest, en was zeer zeker niet tevreden. Er was teveel veranderd in haar kamer. Nochtans had ik L. gezegd dat ze alleen de vloer moest stofzuigen en dweilen en alles gewoon terugzetten.
Wel staat er zeer veel op Eva's kamervloer, en ze was er dus niet in geslaagd alles mooi terug te zetten.

Enfin, Eva heeft met veel gemopper haar kamer weer georganiseerd zoals zij dat zelf wil.

En dan: tegen mij "mama, waarom heb jij niet gezegd dat L. mijn kamer heeft gekuisd, ik vind dit niet leuk, je weet toch dat ik er niet tegen kan als er iets verandert? Volgende keer moet je dat zeggen. En waarom ben jij er niet bij geweest bij L. toen zij kuiste?".

Ik ben er niet bij geweest vanwege de rug.

Eerste maal dat Eva dit zegt!!

(ps: ze heeft er nog over geklaagd tegen haar broer, en of hij dat niet erg vond dat zijn kamer was gekuisd, uit zijn reactie kan ik afleiden dat hij vooral opgelucht was deze keer niet zelf zijn kamer te moeten stoffen en stofzuigen)

Eva veranderd

Eerst dit:
Deze weblog is blijkbaar opgepikt door mensen die professioneel te maken hebben met autisme. Dat is wel leuk.

Vanmiddag gaan winkelen met Eva, kleren kopen. Aangename verrassing, want zelfs nog dit voorjaar was het een beproeving. Ze was niet ongeduldig toen ik iets paste, en zijzelf heeft voor de eerste keer, en dan bedoel ik echt de eerste keer, voor zichzelf iets uitgezocht dat ze wilde passen.
Voordien was dat en dat en dat wel leuk en wilde ze niet passen, alleen kijken naar de video in het kinderhoekje; en moest ik haar dwingen om dat en dat en dat te passen.
Jammer dat een trui die ze wilde niet in haar maat beschikbaar was, maar we hebben een leuk andere gevonden.

Van begin juli tot vorige week heeft Eva voor zichzelf besloten in haar kamer te blijven, omdat ze bang was van Bruno, omdat hij zo "wild" was.

Is Eva daarmee geconfronteerd met haar verzamelwoede van knuffels en ander speelgoed? Feit is dat ze regelmatig opgeruimd heeft en dat we niet gebruikt speelgoed weggegeven hebben, goed voor prijzen in een tombola. Daarnaast is zowat een autokoffer vol oud en kapot speelgoed weg naar het containerpark.
Tot ze er zelf is aan begonnen, was er geen doen aan. Deden we al eens een poging, dan was het binnen de kortste keren weer een verzamelhoop van vanalles en mochten wij niks wegnemen zonder dat ze het nog ergens kon voor bewaren.