Vervolg afspraken

Na wat maandagavond gebeurd is durven wij Eva niet meer alleen laten.
Een half uurtje of zo dat wel. Haar eens een boodschap laten doen lukt ook.

Vanmiddag heb ik gebeld naar school om het resultaat mede te delen van het gesprek met de dokter in Oostkamp dat we gisteren hadden.
Er is ons veel duidelijker gemaakt door deze dokter.
Of het voor Eva even duidelijk werd is niet zo zeker.
Ze wilde wel eerst even alleen bij de dokter om haar verhaal te doen.
Er werd haar wel duidelijk gemaakt dat ze minstens een half jaar lang pilletjes zal moeten nemen.

Een belangrijk iets wat wij geleerd hebben zijn medische termen.
Zo weten we nu dat Eva lijdt aan hallucinaties.
Die term valt onder te brengen onder psychose in het algemeen.
Dat was ook een antwoord op een vraag van school vanmiddag, welke medische term de dokter gebruikt heeft om aan te duiden wat haar scheelt.

Verder: er is nog geen oplossing voor een opname.
Mij is aangeraden verder druk te zetten via nog meer telefoneren en mailen om haar situatie nog meer onder de aandacht te brengen.

Als er volgende week woensdag geen opname in zicht is, mag Eva terug halve dagen naar school.


Ps: over mij: ik moest vrijdag onder de scanner, en bijkomend probleem van mijn onderrug. Artrose, op een plaats waar ik het 3 jaar geleden niets had.

Greet.

Het leven is een lach en een traan

Vorige zaterdag (30/4) was de eerste keer in 2 weken dat onze dochter weer een hevige "bui" had.

De traan:

Vandaag ben ik voor het eerst met de dochter naar de externe hulp geweest. (Hierna EH)

Na afloop zei ze: het is echt nodig dat ze naar de psychiater kan.

Sinds de paasvakantie had E nog geen gesprek met de psycholoog. EH, die werkt op school met leerlingen die intern zijn, heeft mij verzekerd dat ze contact opneemt met de school.

Omdat de praktijk te ver is om over en weer te rijden heb ik zitten wachten. Ik had een boek bij.
Vooraf had E. aangegeven alleen te willen praten.

Ik heb gewacht in een lokaal naast dat van het gesprek. Jammer genoeg is de deur ertussen niet geluiddicht. Ik heb een uurtje mijn boek zitten lezen in een voor mij al ongemakkelijke stoel, met mijn handen over mijn oren. Mijn rugpijn vanavond, amai, maar ja, rugpijn verbetert met rusten.

Veel belangrijker: vanmiddag is bevestigd wat wij al aanvoelden bij E. : het privé kunnen spreken en serieus genomen worden is heel belangrijk.

Het was de eerste vraag van E: heb je gehoord wat ik heb gezegd? Ik heb gezegd tegen E en EH dat ik mijn handen over mijn oren heb gehouden. EH geloofde mij. En ik geloof haar dat zij mij gelooft. Ze kent ons gezin goed genoeg. Bij de 2de afspraak kan ik elders terecht om te wachten.

Overgang naar de lach

Vanavond zei de zoon, die, zoals eerder gezegd, altijd op de hoogte wordt gebracht: het is niet omdat het een tijd goed gaat, dat het er niet is. (de buien van E)

Dat brengt mij bij

De echte lach

Gisteravond was er een info-avond op zijn school, omdat ze na het 4de een definitieve richting moeten kiezen voor de laatste 2 jaar in de middelbare school.

Zoon heeft braafjes het infogedeelte uitgezeten. Daarna ging naar huis.

Ik heb gewacht tot ik een leerkracht kon spreken.

Wat ik heb gehoord is zeer positief: hij houdt zich zeer goed staande in een drukke klas en wordt aanvaard door iedereen.

Hij zou wel beter presteren mits meer studeren

Dat is voor ons op dit moment niet zo belangrijk, toch niet voor een Asperger die het sociaal goed doet, en die openstaat voor zijn zus.

De situatiehumor die hij thuis soms brengt is voor ons onbetaalbaar. Hij heeft ons vanavond zowat bijna de slappe lach bezorgd.

Dat helpt mijn eigen lichamelijke pijn vanavond wel verzachten

Greet

PS: mis je F in dit bericht: hij is al anderhalve week ziek