knie

Enkele jaren terug had ons moeder een smak gemaakt met haar bromfiets.
knie gebroken en geopereerd.
Dan begon de andere knie pijn te doen.
slijtage noemt men zoiets in het medisch vakjargon.
Deze knie wordt vandaag geopereerd.
Ze krijgt een prothese om precies te zijn.
Hopelijk valt dit achteraf mee.
ze is ook niet meer van de jongste
76 lentes om precies te zijn.
Maar te goed van lichaam en geest om voor de rest van haar dagen
binnen te zitten ingevolge pijn en slijtage.
Deze namiddag wordt zij onder handen genomen.
Het belooft een lange, hongerige dag te worden voor haar.

Twee oma's

F. is 50 en ik ben 44. Wij hebben onze beide moeders nog, gelukkig.
Na het overlijden van pepe (F's vader) op 13 december, zei Eva: nu heb ik nog twee oma's, en geen twee opa's meer. Waarom verdriet hebben over iemand met wie je geen band hebt?
Nu, ze doet wel ergens haar best om ons te begrijpen.

J. heeft wel begrip voor ons. Hij was echt aangedaan van het verlies van zijn pepe.
Genoeg over autisme aka Asperger.

Het overlijden van vader doet na 4 maand gewoon nog altijd pijn.

Donderdag was het 4 jaar geleden dat opa, mijn vader is overleden, na 2 jaar ziek zijn.
Vorige week donderdag was het 2 jaar geleden dat oma haar levensreddende operatie had. De langste nacht van mijn leven: die 16 april 2008, zelfs niet te vergelijken met mijn eigen langste nacht, die van de geboorte van J. Dan ben je zelf gewoon bezig. Wachten op zo'n moment, ik wens het niemand toe.
Met oma gaat het nu gelukkig goed, vernomen uit eerste hand vandaag. Haar hopen we nog lang bij ons te houden.

Meme heeft EINDELIJK besloten om haar knie te laten opereren. Zelf geopereerd en goed met die knieprothese, kan ik haar alleen maar beginnen te steunen. Dat ze zelf een prothese nodig heeft was al langer duidelijk. Maar waarom wel en waarom niet, en alles er voor en er achter: F. heeft het zwaar gehad met zijn moeder. ZEER verstaanbaar dat zij in een zwaar rouwproces zit. Wat F. heeft moeten verdragen, was ook niet makkelijk. Dat heb je dan als enig kind.
Blij dat wij er 2 hebben.

Come back

Letterlijk: voor de eerste keer in dagen lag het niet glad voor de deur, zat de lucht mooi blauw, en dus heb ik mijn kruk gebruikt om een keer in de straat te wandelen. Nooit geweten dat asfalt onder je voeten zo'n deugd kan doen.
Volgens de kinesist lijk ik op iemand die 2 maand geleden is geopereerd. Neen dus, bijna 4 weken.


Kim Clysters' comeback, Tina Hellebaut ook een comeback.....
Dit is voor mij dus ook een come back !

Groetjes
Greet.

Weer thuis, met nieuwe knie

Blij en opgelucht dat ik terug thuis ben.

De operatie en de revalidatie tot nu toe zijn zeer goed verlopen. Alleen met mijn nachtrust was het erg gesteld. Daarover zal ik in de loop van volgende week nog wel een blogje schrijven.

Er zaten, achteraf gezien, hilarische toestanden bij, op het moment zelf niet.

Het mooiste moment van de dag: deze namiddag lekker op mijn eigen bed, in mijn eigen slaapkamer, een uurtje slapen zonder dat er elk moment een verpleegster of bezoek kon binnenkomen.

Enfin. Het allerbelangrijkste is dat ik geholpen ben. Ik kan nu, na 1 week, op mijn krukken meer en beter bewegen dan de afgelopen maanden voor de operatie. Volgens mijn chirurg, die tot op het laatste moment zijn twijfels had, vanwege mijn zogezegde "te jonge leeftijd", herstel ik vlugger dan gemiddeld. Dat zal dan wel het voordeel van een jonge leeftijd zijn, zeker?

Met iedere dag in het ziekenhuis dat het beter ging, voel ik ook mijn goed humeur terugkeren en mij moreel met het moment verbeteren.

Groetjes.

Greet.

Eerst over mama

Ik ben voor het ogenblik lichtjes gefrustreerd omdat ik niet mee kan naar de Batjes. Daar organiseren mensen die wij goed kennen een klein optreden, annex barbecue. 't is al 4 weken geleden dat ik ze nog een keer gezien heb, en toen zeiden ze, je komt toch wel af. Wel nee, ik kan niet. Mijn knie laat het niet toe.

Francky maakte enkele opnames van onze vrienden op de Batjes :



Na het 2de consult dinsdag: nieuwe operatie is nodig, want met het kraakbeen is het niet goed. Wat ik wel moet doen om de pijn in die knie op langere termijn, en het kraakbeen dat over is, zo lang mogelijk goed houden: is vermageren. En veel bewegen. Vrijdag naar de chirurg, dan weet ik hopelijk de datum voor die nieuwe artroscopie. Veel bewegen ondertussen kàn ik écht niet. Dieten, daarmee kunnen we nu al beginnen, want ook Francky en Eva willen vermageren. Er is een afspraak gemaakt met een dietiste. Jasper kan misschien wat gezondere voedingsgewoonten aankweken. Ik denk trouwens dat we hier niet ongezond eten. (over het schooleten kan ik natuurlijk niet oordelen). Maar gezond eten is daarom nog niet gelijk aan dieten.
4 jaar geleden was ik trouwens veel zwaarder dan nu. Met de 4 operaties in de afgelopen 2 jaar, en het absolute verbod van zeer veel sporten ivm mijn rug (zelfs zwemmen mocht niet, en probeer een keer te zwemmen met kniepijn) denk ik dat het een klein mirakel is dat ik de laatste 2 jaar op gewicht ben gebleven.
Greet