busongeval

Eva was laat thuis deze namiddag. Bleek dat de bus een ongeval gekregen had. Er waren twee kinderen die met de fiets wilden afslaan aangereden. De ambulance en de politie kwamen ter plaatse.
Toen ze uiteindelijk bijna een uur te laat thuis afgezet werd, was ze behoorlijk onder de indruk van hetgeen er gebeurd was. Op haar eigen onnavolgbare manier deed ze haar verhaal.
Toen ze uitverteld was, viel ze languit in de zetel en vroeg om enkele boterhammen. Haar eigen manier om de schrik door te spoelen.

Het filmpje dat ik hierbij post vond ik dit weekend op de pc. Volgens mij moet ze dit vorige zomer gemaakt hebben met de webcam.
Typisch Eva.

Leuke moederdag

Jasper kwam zondagmorgen naar beneden en zei, tegen mij: "gelukkige moederdag".

Dat is nu een keer een leuke ervaring: hij zei het gewoon. Hij was het niet vergeten. Echt waar.

In tegenstelling tot Eva, die een zetje nodig heeft, om haar cadeautje  te halen.  Dit had ze al wel gezegd.  Ze had een cadeau gemaakt, maar ditmaal zonder versje, want, als je 11 of 12 bent, dan maken we geen versje meer in school. Ik mocht zaterdag niet in haar boekentas kijken.

mama was gelukkig, van allebei.

Schoolreis

Gisteravond, komt thuis van school: een gezicht als een donderwolk.

Alles hebben we samen zoveel mogelijkvoorbereid:  rugzak, tussendoortjes, wat moet er morgen mee van picknick, enz.  Nog een keer extra benadrukt: denken aan je portefeuille.

Vroeger gaan slapen dan normaal.

Vandaag: om 7.20 verwacht aan school, want de bus vertrekt om 7.30. 

om 6.55: "papa gaan we vertrekken?"  5 seconden later: "mama, heb ik nog een andere jas?" Niet gevraagd gisteravond, tijdens de voorbereiding.  Gelukkig weet mama inderdaad nog een andere jas.

Vertrokken. Op tijd aangekomen, zeker. (7.05 vertrekken was ook goed geweest, trouwens)

Vanavond opgehaald.   25 minuutjes te laat: 20.25.  Gelukkig stond de atuo heel dicht geparkeerd (we weten dat we extra vroeg vertrekken voor een parkeerplaats)

In de auto: 4 vragen gesteld: (was trouwens ook niet meer van plan!)

-was de wandeling in Brussel leuk: "mm, heb jeanneke pis gezien, niet manneken pis" (ik ken het verschil, heb allebei gezien).  

- was het leuk in Walibi: "heb op -grmbl- 8 baan gezeten"

- hoe was het weer: "2x regen, anders zonnig"

- heb je nog honger: "neen ik heb frietjes gegeten" (VERBAASD): Je hebt frietjes gegeten, dus je hebt GELD UITGEGEVEN?  

Begon hij zowat onmiddellijk de afrekening te maken in de auto.

Jasper is dus op schoolreis geweest.  

En was het leuk voor hem: zeker (zie commentaar in hoofdletters) 

Het vertellen erover  zullen we wel weer mondjesmaat vernemen in de loop van volgende week, zoals gewoonlijk.  

Eva en vervelen?

Gisteravond kwam Eva met de vraag: "hoe noemt zo'n zwarte vlek waar je moet kijken om te zeggen wat je ziet".

Ik wist het niet direct.

Wat blijkt: Eva was bezig met alle soorten spelletjes op te zoeken en uit te printen, voor het geval ze nog een keer ziek is, en zich dan moet bezighouden.  

5 blaadjes: met woorzoeker, kruiswoordpuzzel, rekenoefeningen, enz.

(Die zwarte vlek is de rorschachtest) 

Verder is Eva van plan om Frans te leren.  Ze is nu bezig via google-vertaler woordjes op te zoeken, die ze noteert en dan van buiten leert.  Helaas is dat programma niet altijd betrouwbaar. Eva hebben we dus aangeraden altijd "ik ben", "wij zijn" enz. op te zoeken ivp dat apart.  Ook woorden die in het Nederlands apart staan, maar in het Frans 2 woorden nodig hebben, worden automatisch in het Engels vertaald: vb "beetje": krijg je bit, terwijl dat un peu is.  Als je "een beetje" intikt krijg je wel "un peu".  Nu, voor ons een kleintje om haar woordjes na te zien en dan het juiste te zeggen.   

België is (nog altijd) een 2-talig land, vanaf 10 jaar krijg je les in de andere landstaal.  (voor de puristen: ja, er zijn de duitstaligen, en er is Brussel waar een apart statuut is)

Leuke reacties van de kinderen (voor mij dan)

Wie de laatste dagen Francky's weblog las, weet wel dat we bezig zijn met de huisvestingsproblemen van meme en pepe.  En dat vreet energie van ons beiden. Gisteravond verzuchtte ik aan Jasper (na een korte uiteenzetting waarover het gaat), ik wou dat alles achter de rug was.  Hij dan: dan zal je nooit meer rugpijn hebben.  Ik, niet het eerste moment begrijpend wat hij zei: ja mama, achter de rug.  Inderdaad.

Morgen komt ons kuisvrouwtje weer (zucht).  Deze keer ben ik er alleen mee (dubbelzucht).  De laatste drie weken was Eva erbij, eerst 2 weken paasvakantie, vorige week wegens 2 dagen ziekjes. (Jasper zoals al eerder aangegeven is dan onzichtbaar)

Nu heb ik Eva juist gevraagd of ze morgenochtend ziek wil zijn, zodat ik niet alleen ben met haar. 

Een volmondig en hoofdschuddend NEEN was het antwoord.

Het leuke is dat Eva en ik overeenkomen over het feit dat ze enorm op de zenuwen werkt, voor mij,  en stomvervelend is, voor Eva.

(De realiteit is natuurlijk genuanceerder, en ze kan zeer goed poetsen)

Onzichtbaar zijn

Tja, dit bericht maar omdat ik emotioneel heel veel verwerkt heb vandaag. Het doet er niet toe waarover.  Daarover gepraat met wie het aangaat.

Waarom ik zelf soms onzichtbaar wil zijn: dan moet ik mij emotioneel  niets meer aantrekken.

Soms ben ik jaloers op Jasper, eerlijk waar, en waarom, omdat hij de kans krijgt om zich terug te trekken en gewoon zichzelf kan zijn.

Gelukkig het meeste kunnen ventileren bij Francky.

Zichtbaar zijn

Geloof het of niet, er zijn nog altijd mensen die moeite hebben om te geloven dat wij een zoon hebben.  Waarom?  Hij komt bijna nooit buiten.

Je kan bestaan in die mate dat zelfs buren niet weten dat je bestaat.

Wat Eva doet, en wat ze gedaan heeft, kan je zowat altijd lezen op Francky's weblog.

Jasper is, behalve in school dan, bijna nooit te zien in wat we dan maar de buitenwereld noemen.

2 weken paasvakantie.  Hij was bijna altijd te vinden in zijn kamer, aan de computer. Dat is zijn manier om stoom af te laten van die moeilijke "buitenwereld".  

Komen er hier dan andere kinderen, voor Eva, dan zal hij zich nog een keer extra terugtrekken in zijn kamer. 

Jasper heeft enorm veel nood aan privacy.