Asperger en "sociale contacten"

Gesprek gehad met Jasper.
Wanneer: vrijdagavond, na school, op een moment dat hij zoals altijd eerst verbaal stoom heeft afgelaten over de voorbije schooldag.
Dan, met het weekend in het vooruitzicht, zal hij ook het meest uit zichzelf vertellen wat hem bezighoudt.

Deze keer: en dat kan ik nu echt niet letterlijk herhalen, gezien de snelheid waarmee hij praat op zo'n moment (zie vroeger) dus de samenvatting komt van mij, met onvermijdelijk mijn interpretaties.
Hij vindt zichzelf niet een typische Asperger, omdat de meeste Aspergers wel sociale contacten willen hebben, in de zin van vriendschap. De meeste Aspergers willen dat dus wel, maar weten niet goed hoe ze dat moeten doen. Daar kan hij zich niet in herkennen, omdat hij die behoefte niet voelt. Hij is het liefst alleen.

Ons eigen antwoord is als gewoonlijk: het hoeft niet. Als jij daar geen behoefte aan hebt, dan MOET het ook niet.

Dat alleen willen zijn voel ik wel aan als dubbel: hij moet zich al een hele schoolweek lang handhaven in een voor hem zeer drukke omgeving, nog afgezien van het sociale (omgang met mensen).
Mocht hij elke dag thuis onderwijs per webcam krijgen, en geen enkele leeftijdsgenoot zien, dan zou hij waarschijnlijk wel behoefte hebben aan contact buitenshuis.

Ondertussen weten we ook al veel meer over het pestgedrag waarvan Jasper het slachtoffer was, hij was bijlange na niet de enige.

Als Jasper iets zegt, is het altijd waar (we hebben hem nog nooit, maar dan ook nooit op een leugen kunnen betrappen), maar het blijft vanuit zijn gezichtspunt. De context weten wij altijd maar achteraf.