Rug is beter

Vandaag 3 weken geleden geopereerd, sinds een dag of 4 kan ik mijzelf weer redelijk bewegen en heb ik daardoor een rust- en werkritme gevonden ivm de maaltijden en de was thuis.

Ivm alles dat hoger is dan 1 m (gerekend van de vloer) moet /kan ik een beroep doen op mijn helpers. Vooral Francky, maar ook Eva: zij heeft geholpen met de was in de herfstvakantie en zorgt elke dag voor het etensbakje van Bruno, Jasper heeft groenten uit de frigo en potten uit de kast gehaald, enz...

Jasper was van maandag t/m woensdag jl in de herfstvakantie op Franse taalstage met de school, in Rochefort. Op voorhand gezegd aan hem dat zoiets is als de zee- en/of bosklassen in de lagere school. Hij is alvast niet nerveus naar huis gekomen. Integendeel, op bosklassen (6de lj) was er een keer disco, waarbij de meester hem dan als "cd- en platenaangever" heeft aangesteld, maar nu (zoals hij vertelde) is hij gewoon halverwege naar buiten gegaan, omdat de muziek te luid was. Over de gastfamilie en de taalstage zelf hebben we nog niet veel vernomen, maar dat komt nog wel, 't is amper 5 dagen geleden.

Soms moeten wij hem nog attenderen op de meest normale dingen. Zoals gisteravond. Hij ging douchen en vond niet direct shampoo. Dan is mama ergens toch boos om hem duidelijk te maken dat van wassen met alleen water je haar niet mooi wordt, en dat hij dat gewoon moet vragen??
Is dat nu zo moeilijk voor een Jasper of voor een Asperger: vragen: ik heb een shampoo nodig?
Voor Eva is dat geen probleem: die zou het huis bijeenschreeuwen als ze zoiets nodig heeft.