WOEDEND

Normaal gezien schrijf ik niet (meer) over mijzelf, of mijn beroepsleven.
Vandaag heb ik FURIEUS de deur achter mij dichtgetrokken. Het tijdstip was mss niet professioneel.
Morgen een gesprek met de personeelsdienst. Een persoon is verantwoordelijk. Niet mijn collega's, die staan achter mij.
Gelukkig kan ik deze middag terecht bij mijn (pijn)therapeute. Oh ja, gezien mijn lichamelijke toestand, en moeder zijnde van 2 kinderen met autisme/Asperger, en een man hebbende die mijn add-oprispingen niet altijd begrijpt, heb ook ik nood aan iemand om tegenaan te spreken.
Greet