Goed om weten ?

Greet schrijft Ja zeer erg moeilijk om dit op een blog te schrijven Voorlopige bewindvoering moeten aannemen over de dochter. Waarom ik dit schrijf. Het is gewoon zo. Wij willen niet dat ze als meerderjarige haar geld dat vrijkomt zomaar verdoet een aantal afspraken met psychiaters en telefoons weer gedaan. Zal nog niet zo simpel worden. Greet dus, met de sus die daar echt achter staat

Mag dit ?

we zijn allemaal in de familie tevreden over hoe de zoon geevolueerd is. Nu het 7 jaar geleden is, dat hij 14 jaar was, is er behoudens wat zeer nerd gedoe nooit iets moeilijks meer geweest, ivm autisme. Niets dus wat ouders en anderen niet hebben kunnen plaatsen en oplossen. Behalve die eeuwige privacy. Ironisch Als ouders natuurlijk zeer tevreden dat je zulke zoon hebt, die bij een ander gesprek zegt: veel geluk over het volgende gesprek en dat gaat dan over de dochter. Soms kan ik niet grappig uit de hoek komen. Wel dat Sus en ik weten dat wat wij doen nu ons dochter in een bepaalde omgeving is, wij weten dat ze in drie maanden al beter is geevolueerd dan gedacht. Hoe beter iedereen evolueert, hoe beter voor de rust thuis. Ook voor de katten. mvg Greet

Puberen

Puberen Geplaatst op 8 oktober 2015 door Suskeblogt Greet schrijft Ons dochter is beperkt ivm autisme, iedereen akkoord. De angst van haar moeder ivm psychoses, uitgeklaard, bij uiteraard, een psychiater. Ik wil veel dingen niet. Je eigen kind gelukkig zien, is wat ik wel wil. En wat ik kon en eventueel wel nog zou kunnen, 2 psychiaters overpraten, omdat zij niet de juiste zorg gaven aan ons dochter. Nummer 3 schatte haar juist in. De cocktail van medicatie, dat doet haar goed. Nummer 4 is aan boord van een programma waar zij nu 3 maanden bezig is, en het doet haar goed. Zekere rust is hier in huis bezig.

ZEER !

In het westvlaams bestaat het woord zeer, hetzelfde als pijn. Wat ikzelf daarmee wil duidelijk maken, en als eventueel, gedaan heb, dat het zoveel pijn doet om niet meer auto te rijden. Sus doet het. De zoon zou het kunnen. De zoon was de enige die proficiat zei over het feit dat wij 23 jaar getrouwd waren gisteren. Ha en wat meegeleefd ook met een feit dat zijn oma geopereerd werd. Niet meer soms dat ik het beu ben om de enige te zijn die hem begrijpt. Of omgekeerd. Hij is mss de enige die zijn zus zal kunnen begeleiden als zij oud worden. Toch volgens mijn aanvoelen. En beter mag het hier nog altijd iemand doen. Sus: bedankt voor 23 jaar en verdraagzaamheid, en voor die foto Of iemand het echt wil weten: er is een wereld van verschil tussen 2 kinderen met autisme Een asperger vs klassiek autiszme met ook psychosegevaarlijkheden.

PASSIE

De zoon praat en vraagt al sinds hij het kan. Je zou zeggen geen verrassingen meer? en toch Wat is passie? Geen direct antwoord natuurlijk. Passie in de liefde onmiddellijk afgekapt. Maar dan een deftig gesprek over passie, als een hobby, iemand die het doet omdat hij het graag doet. En dat er een heel verschil is tussen passie en obsessie. Eerlijk gezegd weet ik niet of hij soms oefent met mij. maandag, hij kwam thuis omdat het project waar hij met 3 anderen een semester heeft gewerkt eindelijk goed gaat. Wegens de privacy zal ik niet vermelden welk project. Hij : tis toch leuk en mooi om te zien dat het gelukt is. En ik: ben je trots op jezelf? mm is dan het antwoord. Wat nooit kan liegen in zijn geval: inwendig trots zijn, dat verraden zijn ogen. Die stralende, blinkende ogen. Dat betekent heel wat. Daarom deze blog: sheldon van de big bang theory is populair. Dat is onze zoon in driemaal kwadraat, ik bedoel maar uitvergroot tot en met. Wat hij voor heeft: hij kan zich nu echt wel sociaal gedragen En wat “passie” betreft, sus en ik zijn zaterdag 23 jaar getrouwd. De “passie” die een collega ooit wilde ervaren, is alleen maar vermoeiend. Groetjes Greet.

Hulp-niet nodig

Vorige week was onze zoon jarig. 21. Behalve ja, mama ik mag nu gokken, en een paar maal samen de slappe lach krijgen niets te zeggen. Hij begint nu aan zijn derde en laatste jaar hogeschool. De privacy blijft. Het is natuurlijk niet vanzelf gegaan die hulp ivm hem. Maar er waren 2, een gon-begeleidster en een thuisbegeleider. Over die laatste kunnen wij nog kwaad worden: hij is wie hij is omdat hij zo intelligent is. Die man heeft de zoon onderschat. Ja hoor je kan intelligent zijn, en asperger-bovengenmiddeld begaafd zijn. Hij kan om met zijn zus, met de pijn van zijn moeder, met zijn vader. Hij gaat zelfs op bezoek bij zijn meme. Sus en ik hem hebben leren opgroeien met Monty pyton en cowboy henk. Ook akkoord, wat er niet in zit kan je er niet uithalen, maar toch. Als moeder, weet ik wat ik aan hem heb over de zorg over zijn zus dat is een andere blog waard mvg Greet

Een cliche wordt een cliche als het waar is

Blijkbaar zijn er volgers op deze blog die mijn schrijfsels waarderen, waarvoor dank. De kracht van het positief denken. Daarover zijn boeken geschreven. Kleine dingen waarderen. En toch is dat waar. Iets waarover ik niet graag schrijf is mijn lichamelijke pijn. Maar die is er. Niet voor niets dat ik niet meer kan gaan werken en dat zelfs autorijden moeilijker wordt. Daarom des te meer waarderen dat de zoon -nerd geek, hij is er eigenlijk trots op op dat woord- het goed doet, de poezen -voor mij vooral het vrouwtje annabel- een madeliefje zien, vlinder in de tuin, de buren een aangename avond met mijn verjaardag, een dag de afwas kunnen doen, soms nieuwe recepten uitproberen… En dat de dochter eindelijk wat kalmer wordt De zorg is hier en zal er blijven, je kan er dan maar beter het beste van maken. Niet zo goed uitgeschreven als ik zou willen, maar ja. Het kunnen schrijven is ook al iets positiefs op zich. Greet