Echt weer waar

Geplaatst op 19 mei 2018

door Suskeblogt

greet schrijft.
ouderliefde gaat heel erg ver soms.
bij mijn tandarts vanmorgen heb ik weer vernomen dat onze zoon het goed doet.
Ik twijfel niet aan zijn liefde voor mij. De aspergermoederdagkaart  en zijn bezoek aan thuis zijn echt bewijs daarvan.
Maandagmorgen was de poetsvrouw hier, de huisdokter, voor mij. Pijn in zoverre dat ik alweer  een afspraak had gemaakt met een huisdokter.

Kwam dat goed uit!
Over onze dochter. Fr had al zondag op bezoek vernomen: je moet bellen naar de behandelende psychiater.Het komt er op neer dat Eva weer is ontslagen over agressie. 7x Francky heeft laten vallen wat viel, en is haar gaan opnemen van moeten. maandagmorgen.
De poetsvrouw vermeld ik nogmaals want het is goed om een getuige te hebben.
De huisdokter heeft zijn werk gedaan. echt goed.
Eva uit zichzelf is dan naar spoed gegaan en is nu opgenomen op een PAAZ afdeling. Ze vroeg of Francky haar kon brengen.
Op mijn netvlies blijft gebrand de verkrampende Francky terwijl ze het zei.
Zelf ben ik dinsdag haar moeten begeleiden voor een EEG onderzoek.
De angst voor je eigen kind tijdens de wachttijdenden tussen onzerzoek en blijft. Mijn litteken op mijn knie blijft ook

Allez wat wel goed ik is. Eergisteren kreeg ik een telefoon van de mevrouw van DOP. Het kan toch niet dat jullie als ouders dat moeten meemaken.
Gisteren een telefoon van een dienst die een jaar geleden was opgebeld over haar voor begeleding.
De professionelen zijn blijkbaar wakker geworden?
mvg Greet

Moederdag!

Geplaatst op 15 mei 2018

door Suskeblogt

Greet schrijft.
De Aspergerzoon had laten weten: ik kom zondag tegen de middag.
De moederdagkaart die hij verstuurde, daarbij had hij toch wat meer uitleg mogen geven?
Via e-mail een letterlijke kaart van belgie gekregen waarin alle provincies groen zijn en de provincie antwerpen rood.
Blijkt Antwerpen rood te zijn in vieren van een andere moederdag!
DUS LETTERLIJK wat hij niet niet echt heeft doorgegeven

de grap die ik heb gesnapt
wa

EEN zekerheid over de dochter

EEN zekerheid over de dochter

Geplaatst op 9 mei 2018door Suskeblogt

Greet schrijft
Vanmiddag met de post van de  FOD sociale zekerheid een “attest van erkenning van een handicap”
Het attest zelf loopt tot maart 2019.
Op zich een geruststelling, want Eva zit in het sociale systeem voor een federale uitkering. . Maandag maak ik zeker een afspraak met de maatschappelijk assistente van het ziekenfonds om heel zeker te zijn dat er niets verkeerd loopt.

Een systeem, dat ze enkel in Belgie kunnen uitvinden zeker?
Fod is federeaal. De bijkomende sociale voordelen die zij kan krijgen zijn korting op kijk en luistergeld in het Waals Gewest, en minder betalen op openbaar vervoer in Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Ja het klinkt belachtelijk. En dan is volgens ik tot nu toe weet, de RSZ niet gesplitst.

Mijn persoonlijke mening: Belgie is natuurlijk een kluwen van bureaucratie.
Maar echt waar : niet een slecht land om in te leven.

mvg Greet

Hersenactiviteit

Geplaatst op 25 april 2018door Suskeblogt

Greet schrijft
De quote van Francky sluit wel aan hoe gedisciplineerd onze zoon kan zijn.
Rond nieuwjaar zei hij: ik heb een boek gekocht over het verkeersreglement. Vorige week is hij geslaagd in zijn theoretisch rijexamen.
En verder? Zijn tempo.   Hans Asperger, de naam van de psychiater wordt genoemd als in dientst van de nazi’s.  Wel ik denk echt  niet dat onze zoon daar wakker van ligt.

Eva is  in een  gesloten afdeling van een psychiatrisch centrum.
Ze werd vorige week opgenomen in n gewoon ziekenhuis door een epilepsieaanval.
Goed  in de zin dat er wss werk wordt gemaakt van de zware medicijnen die ze krijgt.

mvg Greet

Afwachten.

Afwachten.

Geplaatst op 5 april 2018door Suskeblogt

Donderdagnamiddag had ik een afspraak met een dame van de sociale dienst van de instelling waar Eva momenteel verblijft..  Tijdens het gesprek werd duidelijk dat er voor Eva nog geen oplossing is. De collocatie loopt tot 17 april. Tegen dan moet er voor haar een oplossing gevonden worden. of ze moet terug naar huis.

Bij het horen van dit laatste werd ik boos. De dame schrok van m ijn reactie. Twee jaar in opname en nog geen oplossing ? Haar zomaar op straat zetten omdat ze haar niet meester kunnen. De vrouw trachte me duidelijk te maken dat Eva grenzen overschreden had maar daar had ik geen oor naar. Was hetgeen enkele weken hier thuis gebeurd is dan niet erg genoeg ? Ik begrijp het standpunt van de dame van de sociale dienst, maar een oplossing die in het voordeel van Eva spreekt moet hoe dan ook gevonden worden.

De dame kon me niets beloven, maar ze verwacht antwoord van enkele instellingen die ze gecontacteerd heeft. Afwachten dus wat er uit de bus komt.

Groetjes.

Toch zwartst van ons gedachten

Toch zwartst van ons gedachten

Geplaatst op 9 maart 2018door Suskeblogt

Greet schrijft
Was het natuurlijk schrikken dat Eva ontslagen werd.
Hoe lang en hoe meer moeten wij nog vechten voor er een aangepaste faciliteit voor haar gevonden wordt.

Gisteren is het volgende gebeurd : met het mobiel team ingeschakeld werd er verwacht dat Eva een gesprek had met de psychiater op hun kantoor.
Nu moet ik zeggen dat Eva zelf gister al wat onrustig vertoonde en -achteraf gezien- op facebook weer een post had geplaatst: ik wil gewoon zijn -niet de eeste keer trouwens-
Op de terugweg begon zij papa aan te vallen in de auto, dreigde tot 2 x uit de auto te springen.
Hoe ze zijn thuisgeraakt, erg genoeg voor zo’n ontketende Eva dat ze hier thuis weer vanalles ging kapotgooien. Juist tijd genoeg om de politie te bellen, die haar heeft meegenomen, afgezet op spoed en met resultaat dat ze nu is gecolloceerd.
Meer daa’rover morgen

Niet van 0

Niet van 0

Geplaatst op 6 maart 2018door Suskeblogt

Greet schrijft
Natuurlijk is het absoluut not done.
Eva in de agressie zo erg dat de politie er bij is moeten komen. Zo erg dus dat “veiligheid voor personeel en patienten” niet gegarandeerd is”.
OK dat kunnen wij begrijpen.
Not done is ook haar nog een paar dagen op een crisisopvang laten en dan maar weer naar huis met voorschriften voor, eerlijk waar, zeer zware medicijnen.

Gelukkig dat WIJ  weten waar te beginnen.
De eerste, meest logische stap was de huisdokterpraktijk. Via hen werd gister het acute mobiel team geactiveerd. Met 2 zijn ze vanmorgen komen luisteren.
Na 7 jaar weet ik wel ongeveer wat er bestaat over psychische opvang in de regio.

Ze hebben geluisterd naar ons en Eva.
vanaf morgen komt er elke dag iemand tot en met het weekend om Eva te helpen, haar en ons tips te geven om die zgn aanvallen -is psychotische opstoten- te helpen voorkomen aka bijstaan.

Dit is ECHT veranderd,
Eva zelf is vragende partij om die “aanvallen” tegen te gaan.  Ze wil zelfs zo ver gaan om haar te laten opsluiten in haar kamer voor de bescherming van zichzelf en anderen.
Dus ja met tegenzin een slotenfirma gebeld.

mvg

Greet